W programie "Najważniejsze pytania" prof. Marcin Majewski zwraca uwagę na zapomniane i pomijane wątki Pisma Świętego: brutalną politykę, erotykę oraz przemoc. Pełna jest również rożnych form literackich oraz odniesień historycznych. - Biblia czasem bywa niegrzeczna, dzika, niebezpieczna - ocenił biblista.

"Jezus nie był stolarzem” — dlaczego ten szczegół robi różnicę?

Prof. Marcin Majewski podkreślił, że Ewangelie nie są tekstami historycznymi w nowoczesnym znaczeniu tego słowa.

 - To nie są kroniki ani relacje faktograficzne takie, jakich dziś oczekujemy od historii - zaznaczył biblista w programie "Najważniejsze pytania". Jak wyjaśniał, są przede wszystkim tekstami literackimi o wyraźnym charakterze teologicznym, których celem było kształtowanie wiary. Ekspert zaznaczył, że powstały one kilkadziesiąt lat po śmierci Jezusa jako zapis dojrzałego kerygmatu, czyli nauczania i wyznania wiary pierwszych chrześcijan, a nie jako "historia sensu stricto".

"Bywa niegrzeczna, dzika, niebezpieczna". Ekspert o pomijanych wątkach w Biblii.

 Biblista zwrócił także uwagę na to, jak fragmentaryczna jest znajomość Biblii wśród wiernych.

 - Jeżeli ktoś w ogóle chodzi do kościoła to poznaje około 5-10 proc. treści biblijnej - mówił. Według prof. Majewskiego w praktyce liturgicznej czytane są głównie "bezpieczne" fragmenty, podczas gdy około 90 procent Biblii to teksty trudne, mówiące o przemocy, erotyce czy brutalnej polityce.

problem  również istnieje jak podają u-serzy wyżej

W tym podcaście omawiam 11 rozdział listu do Hebrajczyków i przykładam życiorysy starożytnych postaci do dzisiejszych "bohaterów". Rozdział ten demoluje w swej treści fundamentalną doktrynę Świadków Jehowy dotyczącą dwóch klas zbawienia.


    @wychowanawprawdzie   
   Świetnie to zanalizowałeś! Gratuluję! Dobrze zauważyłeś -  Nauka o dwóch klasach zbawienia jest następstwem ich niespełnionej przepowiedni, a nie wynikiem biblijnej analizy warto się nad tym zastanowić

cytat z książki, ten o który prosił donadams
będą kolejne cytaty, ale ponieważ Sebek jest księgowym, więc zaczniemy akurat od tego

Ja Seb czytam książkę Tulii jak rabin żydowski Torę Mojżeszową
i naśladuję Gumową Twarz, bo czytam „z kalkulatorem w ręku”...

to co Tulia napisała to jest taka petarda, że ja Sebek
nie dziwię się, że mury Nadarzyna z przerażenia zatrzęsły się jak mury Jerycha

książka "Jak rozbiłam szkło", strona 189, rozdział "zbrodnia i kara",
tam Tulia ujawnia coś, o czym wiele kobiet w organizacji NIGDY nie słyszało,

co więcej, nawet wielu odstępców mocno zafixowanych na pkt kanału Światusy
i regularnie oglądających wszystko co Edwin i Sara nagrywają
i regularnie oglądających kilkanaście odstępczych kanałów
także NIGDY nie słyszało tej szokującej informacji.

Tulia napisała coś takiego że ja Sebek zbierałem szczękę z podłogi gdy zrozumiałem
co wynika PRAKTYCZNIE z tego "pozornie mało znaczącego" zdania!

strona 189, cytuję: "Najłagodniejszą karę dla skruszonego grzesznika
stanowi upomnienie bez ogłoszenia."

zagadka: dlaczego to zdanie jest tak szokujące?!

otwieramy książkę Włodka Bednarskiego "w obronie wiary"
https://piotrandryszczak.pl/57.html
i czytamy taki cytat:

Strażnica Nr 22, 1991 s. 9: „Tę przykrą prawdę dobitnie uzmysławia fakt, iż w minionym roku służbowym wykluczono ze społeczności zboru chrześcijańskiego ponad 40 tys. osób, głównie za rażąco złe czyny. Ponadto wielu chrześcijan napomniano, najczęściej za niemoralność płciową, a powodem zawsze okazywał się brak panowania nad sobą. Wymowne jest też, że z tej samej przyczyny zaprzepaściło swe przywileje sporo długoletnich starszych”.

w trzecim kroku sprawdzamy dane statystyczne ilu wyznawców strażnica miała w 1990 roku

Teraz wystarczy powiązać słowa Tulii z zacytowanymi przez Włodka słowami strażnicy
oraz z danymi statystycznymi ilu wyznawców strażnica miała w 1990 roku na całej planecie

A potem wystarczy wzorem Stefcia Letta wziąć do ręki kalkulator.

Obliczcie sami!
Ja gdy dokonałem obliczeń, to zbierałem szczękę z podłogi!

"Obraz Boga jaki wyniosłam z sekty Świadków Jehowy, to jest Bóg, bardzo mściwy, bardzo drobiazgowy, ktoś, kogo należy się bać, którego bardzo trudno kochać. Ja nie mogłam z takim Panem Bogiem się pogodzić. Ja się go bałam i nie mogłam z takim P. Bogiem stworzyć osobistej relacji".

Coś w tym jest. Jeszcze jako gorliwy ŚJ nie miałem raczej pretensji do organizacji, ale do Jehowy - owszem. Dlaczego traktuje swoich świadków jak króliki doświadczalne, dlaczego bez przerwy testuje naszą wytrzymałość, dlaczego ciągle odwleka ten już tak bliski Armagedon, przekazując "niewolnikowi" ciągle jakieś nowe zrozumienia, że to jeszcze nie teraz, choć tuż-tuż (już weszliśmy w ostatni zakręt przed wielkim uciskiem, już siódma apokaliptyczna trąba - tj. słynny żółty traktat "Dlaczego życie jest tak pełne problemów", już koniec tego systemu rzeczy na horyzoncie tak czerwonym jak okładka książki "Finał Objawienia" itd. itp. - i nic się nie dzieje...). Wszystkiemu winien Jehowa, ale nie jego organizacja, która tylko pokornie przekazuje od niego nowe światła!