Ja zerwałem kontakty. Nie chodzę na zebrania, na pamiątki śmierci JCH, do służby czy też na stojak. Moja aktywność organizacyjna =0.

   Ze mną jest podobnie, aktywność zerowa.
   Przechodziłam pewną transformację po moich odkryciach, było kilka etapów tych przemian.
   Na początku tej drogi największą złość czułam do guru strażnicy w USA.
   Potem na tapecie znalazła się władza zborowa, która w wielu skandalicznych sytuacjach nic nie zrobiła mając wiedzę.
   I nie tylko w moich sprawach, ale też w wielu innych pozamiatanych pod dywan.
   Później przyszła kolej na niektórych "braci i siostry" od których zaznałam różnych bardzo przykrych sytuacji.
   A na teraz i to już od wielu lat to jest mi ich po prostu żal, że tkwią w takiej destrukcji
   Przy bardzo sporadycznych spotkaniach z nimi, ze mną jest tak, jak u Gandalfa.

Obecnie moje kontakty ograniczają się do osób które jeszcze mnie pamiętają i poznają na ulicy (...)
Poruszalismy się podczas rozmowy w tematyce bardzo neutralnej. I taką zasadę stosuje w stosunku do wszystkich osób spotkanych.

   Jest miło grzecznie i uprzejmie
   Ot, taka miła pogawędka o wszystkim i o niczym.
   Ostatnio przed pamiątką, trafiło pod moje drzwi kilka par głosicieli w tym koordynator zboru i jeden ze starszych.
   Było kilka uśmiechów na dowidzenia, a z ich strony miłe zaproszenie.
   Też nie jestem zwolennikiem agresywnych ataków słownych.
   Jestem świadoma tego, że podobnie jak ja wcześniej, oni żyją w swojej bańce, którą im stworzyła strażnica.
   I jak jest im tam wygodnie i czują się szczęśliwi, to niech sobie tam będą.
   Nawracanie na siłę niewiele daje.

Tak jest, bo po co 100 wątków, w których pies z kulawą nogą bierze udział.

Ostatnio kolega Nadaszyniak wysłał mi dość ostre pouczenie (...)

   Mam pytanie do Andrzeja.
   Jaki jest Twój cel obecności na tym forum? Dla byłych i obecnych śj?
   Po co tworzysz te kolosalne wpisy, których tutaj prawie nikogo nie interesują?
   Nowi wchodzący na tę platformę przeważnie witają się, piszą coś o sobie, kim są i dlaczego, dzielą się swoim doświadczeniem z bycia śj.
   Ty, ani nie przedstawiłeś się, ani nikogo tu uprzejmie nie przywitałeś!
   Wpadłeś tu jak tsunami i zalewasz forum informacjami, których prawie nikt nie czyta.

   Chcesz nawracać, ewangelizować, pomagać czy jeszcze coś innego?
   O co Ci właściwie chodzi?
   Bo zerkam w tytuły Twoich wątków i ciągle zastanawiam się.
   Jaki jest cel Twojego działania?
   Rozjaśnisz tę tajemnicę?
   Równie obszernie?
   Jak Twoje wpisy?
   

Bez przesady.
Tu też są takie działy jak:
Biblia dyskusje.
Dyskusje światopoglądowe.
Ateizm.
Warto na biblię spojrzeć nie tylko z punktu religijnego ale też z punktu zdrowego rozsądku.

Ostatnio kolega Nadaszyniak wysłał mi dość ostre pouczenie o następującej treści: „Nas interesuje dramat ludzkiej tragedii wywołany przez organizację Świadków Jehowy. Skup się na traumie osób, które ją opuściły, na mechanizmach niszczenia relacji rodzinnych oraz na tym, jak ta organizacja z Pensylwanii realnie wpływa na życie ludzi. Jeśli masz coś do powiedzenia w tym temacie – zrób to konkretnie i bez zbędnego ‘pisarzenia’. Oczekujemy tekstów o tej organizacji, a nie kolejnych biblijnych dywagacji.”

W odpowiedzi przeprosiłem go i obiecałem, że przekażę jego uwagi innym forumowiczom, którzy – jego zdaniem – naruszają regulamin, pisząc o sprawach niezwiązanych ze Świadkami Jehowy. To jednak tylko na marginesie.

Moje osobiste doświadczenia są jednak inne niż te, o których wspomina Nadaszyniak. Pomimo tego, że formalnie nie należę już do tej organizacji, nadal utrzymuję bardzo częsty kontakt ze starszym zboru, zwłaszcza gdy pojawiają się u mnie pytania natury teologicznej. Nasze rozmowy telefoniczne potrafią być naprawdę długie. Nie mogę więc powiedzieć, że czuję się całkowicie wykluczony czy że doświadczyłem jakiejś traumy, a jest wprost przeciwnie.

Warto zauważyć, że zanim ktoś zostanie członkiem tej organizacji, przechodzi pewien proces zapoznania się z jej naukami i sam podejmuje decyzję, czy się z nimi zgadza – w pewnym sensie „widziały gały, co brały”.

Jeśli chodzi o kontakt z osobami, które opuściły zbór, bywa to różnie i trudno tu o jednoznaczne uogólnienia. Ja osobiście nie spotkałem się z sytuacją całkowitego zerwania kontaktu., chociaż co prawda niektórzy żałują mojego odejścia, ale rozumieją moją decyzję spowodowaną niezgodą w niektórych kwestiach doktrynalnych. Jednak w żaden sposób mnie nie potępiają.

Z drugiej strony każda organizacja religijna ma własne zasady, które mogą być kontrowersyjne dla osób z zewnątrz. Dlatego nie dziwi mnie, że różne wyznania krytycznie odnoszą się do siebie nawzajem – dotyczy to zarówno kwestii celibatu w Kościele katolickim, jak i małżeństw pastorów w Kościołach protestanckich.
Historycznie rzecz biorąc, Kościół katolicki również ma w swojej przeszłości okresy przemocy wobec osób uznanych za heretyków, co dziś jest szeroko krytykowane.
W tym kontekście nie powinno dziwić, że Świadkowie Jehowy również mają określone zasady dotyczące osób, które sprzeciwiają się przyjętym w ich wspólnocie normom. To jednak tylko wstęp – czekam na osobiste doświadczenia byłych członków tej organizacji i chętnie poprowadzę dalej dyskusję. Powtarzam osobiste, bo nie zajmuję się plotkami.