Tak, wyraźnie zaznaczono dobrowolność, nie ma co z tym dyskutować. Możesz mieć też rację, że ci, którzy stracili bliskich w wyniku odmowy leczenia opartego na krwi, mogą taką decyzję podjąć, ale nawet tu nie byłbym tego pewien.

Co do zasady, moja ocena ich postępowania jest taka, że są to ludzie od dawna uregulowani karą i jeśli groźba sankcji zostaje zdjęta, podejmują racjonalne decyzje mające na celu ratowanie życia. Uważam, że zdecydowana większość nawet nie mrugnie okiem i wypełni nowe dyspozycje. A pisząc "większość" mam na myśli 99,9% osób, co dawałoby jakieś 100 osób w kraju, które dyspozycji świadomie nie zmienią. Nie wierzę w to, że będą ryzykować życie gdy się tego od nich nie wymaga pod groźbą sankcji. Zwyczajnie w to nie wierzę.

To nie są ludzie wierzący, by ich podejrzewać o osobiste przekonania. Kto je ma, ten stamtąd odchodzi. Pozostali idą po najmniejszej dozwolonej linii oporu w takich kwestiach.

Więc mówisz, że są tam ludzie, którzy mają własne zdanie i pomimo pozwolenia na nowe metody leczenia, przy ciągłym powtarzaniu mantry "nic się nie zmieniło", zostaną przy starych dyspozycjach? 

Odważna teza!

    Świadkowie Jehowy to jedyna na świecie religia prawdziwa. Ale nie zawsze tak było. To znaczy zawsze, tylko Świadkowie o tym nie wiedzieli... Dopiero Boska interwencja w 1951 roku przyniosła nowe, a właściwie pierwotne, zrozumienie. 

    Art. Uwolnienie się z pęt religii fałszywej (Strażnica, 1 grudnia 1991)

    "18. Jakie nowe zrozumienie pojęcia „religia” podano w roku 1951 i jak to wyjaśniono w Roczniku na rok 1975?

18 W końcu nadeszła pora, by Jehowa pozwolił swemu ludowi odróżnić religię prawdziwą od fałszywej."

https://wol.jw.org/pl/wol/d/r12/lp-p/1991882?q=%22nowe+zrozumienie%22&p=par
***

    W 1919 r. Jezus ustanowił "niewolnika wiernego i roztropnego". Na czym polegała jego roztropność, skoro Jehowa dopiero w 1951 r. pozwolił Świadkom odróżnić prawdę od fałszu? 
    Wcześniej twierdzili, że religia jest "sidłem i oszustwem". W 1951 roku Jehowa pozwolił im zrozumieć, że religia może być prawdziwa — na szczęście okazało się, że właśnie ich... 

Ale oni tego nie wiedzą i nie chcą wiedzieć, więc te dyspozycje to rekwizyt na potrzeby wewnętrzne, by mogli mówić pomiędzy sobą "nic się nie zmieniło, zasady Jehowy są niezmienne".

Jest uznawane. Jest nawet orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2005 r., III CK 155/05.

"Obowiązujące w Polsce unormowania dotyczące zgody pacjenta lub jej braku – mimo klimatu prawnego sprzyjającego uszanowaniu woli pacjenta – nie dotyczą bezpośrednio oświadczeń składanych pro futuro, choć podobne regulacje istnieją już w wielu krajach (Patiententestament, testament de vie, living will, advanced directives). Chodzi o przypadki oświadczeń woli pacjenta wyrażanych na wypadek utraty przytomności, polegających na określeniu przez pacjenta (tzw. pacjenta potencjalnego) woli dotyczącej postępowania lekarza wobec niego w sytuacjach leczniczych, które mogą zaistnieć w przyszłości. Niniejsza sprawa świadczy o tym, że oświadczenia takie składane są również w Polsce, co jest zrozumiałe także dlatego, iż nie sposób formułować jakiegokolwiek zakazu ich składania; z punktu widzenia prawa cywilnego są one klasycznymi oświadczeniami woli, materializującymi skorzystanie z przysługującego człowiekowi (pacjentowi) prawa wyboru (art. 60 i nast. k.c.)."

W tym samym orzeczeniu:

"Powszechnie, z powołaniem się na konstytucyjną gwarancję wolności, przyjmuje się, że oświadczenie Świadka Jehowy, będącego osobą pełnoletnią i zdolną w pełni do czynności prawnych, musi być respektowane, a lekarze powinni być przygotowani na stosowanie alternatywnych metod leczenia. Decyzja pacjenta może być – w ocenie lekarza – niesłuszna, niemniej zasada poszanowania jego woli, wpisana także w deontologię zawodu lekarza (np. art. 15 i 16 kodeksu etyki lekarskiej), nakazuje ją uszanować."

Z treścią orzeczenia można zapoznać się tutaj:

https://standardyprawa.pl/orzeczenie/11526