1
"NOWE ŚWIATŁA" / Odp: 2015 - Odrzucenie niektórych pierwowzorów
« Ostatnia wiadomość wysłana przez spawarka noego dnia Dzisiaj o 14:53 »Eliezer pojechał znaleźć żonę Izaakowi, ale naprawdę nie był Eliezerem, tylko duchem świętym. Izaak nie był Izaakiem, tylko Jezusem. Abraham nie był Abrahamem, tylko Jehową. Rebeka też nie była Rebeką, tylko klasą oblubienicy. Pozostaje pytanie, czy wielbłądy zachowały tożsamość? 
~~
Tymczasem w Szittim...
Jak się można było spodziewać, zwiadowcy zostali wezwani przed komitet sądowniczy.
Sprawa była poważna.
Bracia zostali widziani późnym wieczorem, jak wchodzą do domu Rachab, kobiety powszechnie znanej w Jerychu z działalności usługowej. Nie wyszli po kwadransie. Nie wyszli po godzinie. Nocowali!
- Bracia, potwierdzacie? - zaczął przewodniczący.
- Potwierdzamy. Mieliśmy oficjalnie zatwierdzoną misję zwiadowczą!
- Ale czy misja wymagała nocowania akurat u nierządnicy?
- Lokalizacja była operacyjnie dogodna…
Starszy zanotował: "dogodna".
- Ktoś widział was wchodzących?
- Pół Jerycha.
- Niedobrze.
- Ależ to była oficjalna misja rozpoznawcza! Istniało niezerowe zagrożenie, nocleg miał uzasadnienie operacyjne! - przekrzykiwali się zwiadowcy.
Przewodniczący pochylił się nad notatkami.
- Bracia, zacznijmy od początku i zbadajmy wnikliwie wszystkie okoliczności. Czy Rachab była ubrana skromnie?
Zapadła cisza.
- Bracie… ona wtedy jeszcze nie była siostrą.
- Czy patrząc na nią, odczuwaliście niewłaściwe pobudzenie?
- Staraliśmy się nie patrzeć.
- A kiedy jednak spojrzeliście?
- Zaczęliśmy… zaplatać sznur.
- Jaki sznur?
- Ten z okna. Ewakuacyjny.
- Całą noc?
- Całą.
Sznur zabezpieczono jako dowód rzeczowy.
Był długi. Bardzo długi. I bardzo karmazynowy.
Komitet zarządził rekonstrukcję. Dwóch doświadczonych braci dostało identyczny materiał i całą noc zaplatało sznur.
Nad ranem długości zgadzały się niemal co do trzech palców.
W ekspertyzie zapisano:
"Przy średniej wydajności 3 łokcie splotu na godzinę, po odjęciu czasu przeznaczonego na misję i obserwację murów, długość sznura odpowiada całonocnemu zajęciu rąk".
Przewodniczący odetchnął.
- Bracia, wygląda na to, że naprawdę nie mieliście kiedy dopuścić się nieczystości.
Zwiadowcy już mieli zostać oczyszczeni z zarzutów, gdy najmłodszy sługa pomocniczy, Stefan, nieśmiało podniósł rękę.
- Bracia…
- Tak, Stefanie?
- Tamtej nocy była zmiana czasu z letniego na zimowy.
Zapadła cisza.
- To znaczy?
- Noc była o godzinę dłuższa…

~~
Tymczasem w Szittim...
Jak się można było spodziewać, zwiadowcy zostali wezwani przed komitet sądowniczy.
Sprawa była poważna.
Bracia zostali widziani późnym wieczorem, jak wchodzą do domu Rachab, kobiety powszechnie znanej w Jerychu z działalności usługowej. Nie wyszli po kwadransie. Nie wyszli po godzinie. Nocowali!
- Bracia, potwierdzacie? - zaczął przewodniczący.
- Potwierdzamy. Mieliśmy oficjalnie zatwierdzoną misję zwiadowczą!
- Ale czy misja wymagała nocowania akurat u nierządnicy?
- Lokalizacja była operacyjnie dogodna…
Starszy zanotował: "dogodna".
- Ktoś widział was wchodzących?
- Pół Jerycha.
- Niedobrze.
- Ależ to była oficjalna misja rozpoznawcza! Istniało niezerowe zagrożenie, nocleg miał uzasadnienie operacyjne! - przekrzykiwali się zwiadowcy.
Przewodniczący pochylił się nad notatkami.
- Bracia, zacznijmy od początku i zbadajmy wnikliwie wszystkie okoliczności. Czy Rachab była ubrana skromnie?
Zapadła cisza.
- Bracie… ona wtedy jeszcze nie była siostrą.
- Czy patrząc na nią, odczuwaliście niewłaściwe pobudzenie?
- Staraliśmy się nie patrzeć.
- A kiedy jednak spojrzeliście?
- Zaczęliśmy… zaplatać sznur.
- Jaki sznur?
- Ten z okna. Ewakuacyjny.
- Całą noc?
- Całą.
Sznur zabezpieczono jako dowód rzeczowy.
Był długi. Bardzo długi. I bardzo karmazynowy.
Komitet zarządził rekonstrukcję. Dwóch doświadczonych braci dostało identyczny materiał i całą noc zaplatało sznur.
Nad ranem długości zgadzały się niemal co do trzech palców.
W ekspertyzie zapisano:
"Przy średniej wydajności 3 łokcie splotu na godzinę, po odjęciu czasu przeznaczonego na misję i obserwację murów, długość sznura odpowiada całonocnemu zajęciu rąk".
Przewodniczący odetchnął.
- Bracia, wygląda na to, że naprawdę nie mieliście kiedy dopuścić się nieczystości.
Zwiadowcy już mieli zostać oczyszczeni z zarzutów, gdy najmłodszy sługa pomocniczy, Stefan, nieśmiało podniósł rękę.
- Bracia…
- Tak, Stefanie?
- Tamtej nocy była zmiana czasu z letniego na zimowy.
Zapadła cisza.
- To znaczy?
- Noc była o godzinę dłuższa…

Ostatnie wiadomości
