To - mam wrażenie - dość częsta przypadłość ludzi, którzy odchodzą od organizacji. Możliwe też, że nie taka częsta, tylko wyróżniającą się na tle innych postaw, ale nieraz już podobne postawy widziałem, choć z odchyleniami w bardzo różnych kierunkach.

Robert R, to specyficzny facet mam jego książkę raczej życiorys, wiele dokłada z swojej strony jest chaotyczny w wypowiedziach tak jak przy kawie

Tak, on musi być bardzo specyficzny. Opowiada nawet, że na parę lat gdzieś się odseperował od ludzi i zamknął gdzieś od nich daleko.
 Opowiada w wywiadzie, że darzy  wiarą nature, drzewa, liście, strumyki..

Tak jest, był nawet forumowiczem, gdy reklamował swoją pierwszą książkę. Później zniknął (nie pamiętam nicku). Miał pretensje do orga, że nie toleruje gejów.

   Ciekawe, na ile ta pruderyjna religia zwana świadkami Jehowy ...
   Przyczyniła się do tego, że Robert obrał taką drogę seksualną?
   Bo niestety, jeśli chodzi o tę sferę intymną życia człowieka, to jest jakaś totalna masakra.
   Nawet okresu narzeczeństwa bez potężnej inwigilacji nie można spokojnie tam przeżyć.
   Żeby ten okres był radosny i tak naprawdę okresem fajnego poznawania się w zwyczajnych sytuacjach.
   A też solidnie włażą w łóżka małżeńskie, a systemowo ukrywają pedofili i pedofilię.
   Ta organizacja po prostu wykrzywia tę drogę.
   I to bardzo!!! 

Czy to nie ten, który parę lat temu opisywał swoje przygody seksualne? Chyba był tu taki wątek.

                                                         ROBERT RIENT 
    4 LATA SZUKAŁ PRAWDY W WIERZE W KTÓREJ SIĘ URODZIŁ.
                              Wywiad byłego świadka Jehowy z rodziny wielopokoleniowej.


   Wywiad z 18 października 2026 roku u Gosi Ohme.
   O Jego niezwykłej drodze do swoich duchowych poszukiwań drogi prawdy.
   Robert dzieli się swoim doświadczeniem dorastania w strukturze świadków Jehowy.
   Oraz Jego trudnym odchodzeniem z tej organizacji religijnej.

      https://www.youtube.com/watch?v=oO7TiezA0Fg

  "Robert Rient. Reporter i pisarz, który dziś nazywa siebie „szamanem”, a przez pierwsze dwadzieścia lat życia wierzył dokładnie tak, jak go uczono.
   Wychowany w Świadkach Jehowy, przez prawie cztery lata poświęcał całe życie temu, w co wierzył, aż przestał się w tym mieścić.
   Odszedł, stracił prawie całą rodzinę, zmienił imię i zaczął budować siebie od zera (...)
   To rozmowa o wierze, która mówi człowiekowi, w co ma wierzyć i jak żyć, i o tym, co się dzieje, kiedy przestaje się w niej mieścić.
   O traceniu i odnajdywaniu, o tym, czym jest dla niego dziś duchowość, i o tym, co znaczy zbudować siebie zupełnie od nowa.
   Rozmawiamy o dzieciństwie bez urodzin i o liście na dwie strony A4, w którym punkt po punkcie spisał, co mu nie pasuje (...)

   W tym odcinku usłyszysz między innymi:
   Osiem lat szkoły podstawowej bez cukierka na cudze urodziny i dlaczego ta scena była dla niego tak dotkliwa.
   Scena z pogrzebu babci, na której nie wolno było nawet podać ręki najbliższym.
   List na dwie strony A4, w którym wymienił, co mu nie pasuje.
   Cztery lata w domku w lesie i dlaczego nazywa je inicjacją.
   Głos w autobusie w Burkina Faso i pytanie: „Dlaczego boisz się wrócić do domu?”.



   Czy ty też zastanawiasz się czasem, skąd bierze się to, w co wierzysz?
   Posłuchaj Roberta do końca - to opowieść o jego własnej drodze, z której każdy może zabrać dla siebie tyle, ile zechce."