Pamiętam jak jeszcze na starym Watchtower forum które prowadził niejaki Mictlan, był taki jeden gość. Codziennie trollował i wstawiał tekst dzienny ze swoją interpretacją. Ile on za to dostawał łomotu od innych użytkowników to nie wspomnę. A i tak niezmordowanie codziennie walił tekstem dziennym. Możecie sobie wyobrazić jak to działało na byłych śJ. Zapomniałem tylko jaki on miał nick. To chyba była jakaś jego misja. Widzę tutaj podobną sytuację z Andrzejkiem vel Robem. Ale tak jak napisał gość co lubi truskawki. Najlepiej chyba ignorować. Wreszcie się znudzi.

Drogi Gandalfie Szary,
proszę, nie denerwuj się, ale uważam, że w tej kwestii nie masz racji. W Nowym Testamencie nigdzie nie znajdujemy jednoznacznego zakazu posiadania więcej niż jednej żony — wyjątek dotyczy jedynie diakonów i biskupów. Sama formuła „powinien być mężem jednej żony” sugeruje, że przypadki wielożeństwa były znane i realne.

W 1 Kor 7:2 apostoł Paweł wskazuje na zagrożenie rozpustą i proponuje rozwiązanie: „niech każdy ma swoją żonę”, aby nie ulegać pokusom. Jest to jednak raczej praktyczna wskazówka niż wyraźne ograniczenie liczby żon.

Podobnie List do Efezjan mówi, że mężczyzna opuści ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną, stając się z nią jednym ciałem. Oznacza to głęboką więź miłości i szacunku wobec żony. Zasada ta mogłaby — przynajmniej teoretycznie — odnosić się do każdej z żon w przypadku wielożeństwa, tak jak naucza o tym Koran.

Nie ma więc w Nowym Testamencie jednoznacznego stwierdzenia w rodzaju: „nie wolno mieć więcej niż jednej żony”. Warto też zauważyć, że Nowy Testament nie miał na celu zniesienia Starego, lecz jego wypełnienie, co podkreśla sam Jezus w Mt 5:17.

Witaj Andrzejku; Oj, oj, oj, ... przesadziłeś z interpretacją

Czy Jezus wiedział że był archaniołem w czasie kuszenia ?
NIE.
Nie tylko nie był ale też nie mógł być bo inaczej całe kuszenie traci sens
1 Był doskonałym człowiekiem, któremu zakryto pamięć o wcześniejszym bycie jako Archanioł i Słowo Boga  J1:1
2. Kuszenie miało na celu usprawiedliwić Boga z zarzutu złego zaprojektowania Adama, który wg szatana i demonów wlanie dlatego zgrzeszył
3. Jezus był drugim Adamem , tak samo doskonałym
4. Duch Boży wręcz przymusza Jezusa aby był kuszony
5. JHWH posłał Jezusa (za jego zgodą) na ziemię aby to rozstrzygnął.
6. Sceny kuszenia sugerują podróż do świątyni na jakieś ważne święto (może Namiotów w mcu Tiszri ale to spróbujemy opisać w dokładnych datach )

Można sobie wyobrazić jak uważnie przypatrywali się Bóg i aniołowie oraz demony każdej chwili 40-dniowego kuszenia szatana
Ta analiza pozwala określić bliżej szatana - w Edenie schował się za węża a tutaj.....?

Najlepiej by wszedł w rolę przyjaciela , najlepiej z rodziny Jezusa . Uznanego biblistę i znawcę prawa mojżeszowego. Może kapłana z Sanchedrynu - co wyjaśniałoby jego swobodę w poruszaniu się w bliskim sąsiedztwie świątyni i chęć odebrania pokłonów.
Z dużą dozą przekonania mogę stwierdzić że jego osoba bądź nawet imię przewinęło się po kartach chrześcijańskich pism . Trzeba tylko wnikliwie poszukać !!!   

W końcu Jezus mówi idź precz szatanie i potem spotkanie z Bogiem ojcem na Horebie wraz z ogromną rzeszą rozradowanych aniołów (oparciem się szatanowi) . Teraz jest czas by powiedzieć Jezusowi wszystko to co było i kim był wcześniej w niebie

W związku z tym spory o precyzyjne daty wydarzeń biblijnych tracą sens — podobnie jak próby traktowania jej jako narzędzia do przewidywania przyszłości w oparciu o ścisłe harmonogramy.
...
Nawet tam, gdzie pojawiają się realne wydarzenia historyczne, są one często uporządkowane według znaczenia teologicznego, a nie ścisłej chronologii.
Wobec tego nasuwa się prosty wniosek: analizujmy Biblię przez pryzmat jej treści, sensu i przesłania, a kwestie dat i dokładnej chronologii pozostawmy tam, gdzie ich miejsce — na marginesie interpretacji.

Nie mogę zgodzić się z takim stanowiskiem. Biblia jest słowem Boga i prawdą J17:17
i jest ścisła jeżeli chodzi o daty historyczne. Pozostaje jednak sprawa kalendarza wg którego to opisujemy , bo Biblia ma własny kalendarz (calendarbible.org)
To dopiero próby wpasowania tego sprawozdania w inny kalendarz (juliański czy gregoriański czy nawet hebrajski wg Metona daje w konsekwencji kompletne bzdury. Poza tym prawie wszyscy traktują naukowców historii biblijnej i starożytnej jako nieomylnych - co wykazywałem wielokrotnie na tym forum

Drogi Gandalfie Szary,
proszę, nie denerwuj się, ale uważam, że w tej kwestii nie masz racji. W Nowym Testamencie nigdzie nie znajdujemy jednoznacznego zakazu posiadania więcej niż jednej żony — wyjątek dotyczy jedynie diakonów i biskupów. Sama formuła „powinien być mężem jednej żony” sugeruje, że przypadki wielożeństwa były znane i realne.

W 1 Kor 7:2 apostoł Paweł wskazuje na zagrożenie rozpustą i proponuje rozwiązanie: „niech każdy ma swoją żonę”, aby nie ulegać pokusom. Jest to jednak raczej praktyczna wskazówka niż wyraźne ograniczenie liczby żon.

Podobnie List do Efezjan mówi, że mężczyzna opuści ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną, stając się z nią jednym ciałem. Oznacza to głęboką więź miłości i szacunku wobec żony. Zasada ta mogłaby — przynajmniej teoretycznie — odnosić się do każdej z żon w przypadku wielożeństwa, tak jak naucza o tym Koran.

Nie ma więc w Nowym Testamencie jednoznacznego stwierdzenia w rodzaju: „nie wolno mieć więcej niż jednej żony”. Warto też zauważyć, że Nowy Testament nie miał na celu zniesienia Starego, lecz jego wypełnienie, co podkreśla sam Jezus w Mt 5:17.