Słowo ἐκβάλλω (ekballō) faktycznie ma zakres znaczeń typu „wyrzucać”, „wypędzać”, „usuwać”, czasem nawet „wyganiać na zewnątrz”. Ale w grece koine jego siłazależy mocno od kontekstu.
1. Wyrzucać / wypędzać demony” (najczęstsze znaczenie dynamiczne) Mk 1:34
καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλεν „i wiele demonów wypędził”
Tu ἐκβάλλω ma sens silnego, skutecznego „wyrzucenia na zewnątrz” – nie delikatnego „wysłania”.
2. „Wyrzucić kogoś siłą z miejsca” Mt 9:25
ἐξεβλήθη ὁ ὄχλος ἔξω „tłum został wyproszony / wyrzucony na zewnątrz”. Tu chodzi o fizyczne usunięcie z przestrzeni (np. z domu).
3. „Wyrzucić rzeczy / opróżnić” Mt 21:12
πάντας τοὺς πωλοῦντας … ἐξέβαλεν „wypędził wszystkich sprzedających (ze świątyni)” Kontekst „oczyszczenia świątyni”: dynamiczne, konfrontacyjne usunięcie.
4. „Wyrzucić / odrzucić coś jako zbędne” Łk 14:35
ἔξω βάλλουσιν αὐτό „wyrzuca się to na zewnątrz” Metaforycznie: sól „bezużyteczna” zostaje odrzucona.
5. „Wysłać / wypchnąć do działania” (bardziej neutralne!) Mt 9:38
ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμόν „aby wysłał / wypchnął robotników na żniwo” Tu znaczenie jest ciekawe: nie „wyrzucić brutalnie”, ale „posłać z impetem, skierować do działania”.
6. „Wyrzucić na zewnątrz = wykluczyć” J 9:34 καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω „i wyrzucili go na zewnątrz” Czyli de facto: wykluczenie z wspólnoty/relacji społecznej.
Wniosek
ἐκβάλλω nie oznacza tylko „wyrzucać” fizycznie.
 W koine ma trzy główne „rejestry”:
fizyczne usunięcie (wyrzucić, wypchnąć)
egzorcyzm / siłowe wypędzenie
wysłanie / skierowanie do działania (czasem bardziej neutralne lub „impulsywne”)

Zatem przyjęcie takiego a nie innego tłumaczenia, zależy wyłącznie od odpowiedzi na dalsze pytanie: Czy Jezus chciał być kuszony, a jeżeli tak to w jakim celu? Jak się ułożył w nim stosunek „boskości” do „ludzkości”, bo że był synem boga Logosa to nie ulega żadnej wątpliwości. Z drugiej strony, w przyszłości - to on będzie wypędzał duchy a nie one jego. Ach ten Nowy Testament. A w Starym było wszystko tak ładnie i logicznie poukładane. Dlatego przetłumacz sobie jak chcesz. Ja umywam ręce.

Krótka piłka. Zacytuj dosłowny przekaz Jezusa w którym anuluje on Torę. To raz na zawsze utnie dyskusje pomiędzy nami. Coś w rodzaju: Od tego momentu unieważniam Prawo, ewentualnie: Unieważniam werset Mt 5:17. Bez tego będzie pomiędzy nami trwał wieczny pingpong.

Już Albert Einstein zauważył, że Dwie rzeczy są nieskończone: wszechświat i ludzka głupota, ale co do wszechświata nie jestem pewien. To nie tylko można odnieść do Arki, ale również do sporej ilości artefaktów, które zostawił Jezus. Na przykład, mleko jego matki, kilkanaście napletków, palec św. Niewiernego Tomasza, zwłoki Trzech króli, szczątki Krzyża Świętego, Cierniowa Korona, Włócznia Przeznaczenia, Całun Turyński, Święty Graal, Grób Jezusa, Chusta Weroniki, Święte Oblicze z Manopello oraz codzienny udój krwi Jezusa podczas każdej Mszy Świętej, który może być obliczany na hektolitry.

Odpowiedź Fantomowi.
Zadałeś błędne pytanie wyjściowe. W Torze nie istnieje żaden przepis, który nakazywałby monogamię ani jednoznacznie zakazywał poligamii. Teksty przypisywane Mojżesz regulują sytuacje wielożeństwa (np. prawa pierwszej żony), co oznacza, że instytucja ta była dopuszczalna.
Przykłady patriarchów, takich jak Abraham czy Jakub, pokazują, że poligamia funkcjonowała w ramach życia zgodnego z Bogiem, bez jej potępienia w tekście.
Judaizm rabiniczny dopiero później wprowadził zakaz poligamii — np. przez edykt Gerszona z Moguncji — co jest interpretacją i rozwinięciem prawa, a nie jego literalnym brzmieniem.

Odpowiedź Gandalfowi Szaremu.
Jeśli chodzi o Nowy Testament, słowa Jezus Chrystus z Mt 5:17 mówią wyraźnie, że nie przyszedł znieść Prawa. Oznacza to, że nie może ono zostać zanegowane przez późniejsze nauczanie. Jeżeli się dobrze przyjrzysz - Jezus nie znosi Prawa, a więc nie wprowadza wprost zakazu czegoś, co było w nim dozwolone — chyba że czyni to jednoznacznie.

Nawet jeśli Paweł z Tarsu sugeruje model jednej żony, nie są to słowa Boga objawione w Torze, lecz wskazania apostolskie, które można interpretować jako preferencję, a nie bezwzględny nakaz.
W związku z tym twierdzenie, że Biblia jednoznacznie ustanawia monogamię jako jedyną dopuszczalną formę małżeństwa, nie znajduje oparcia w tekście Tory. To raczej wynik późniejszej interpretacji religijnej.

A teraz trochę Twoich kwestii, które byś na pewno podniósł w dalszej dyskusji.

1. „Jezus przywraca pierwotny ideał z Edenu — jedna kobieta i jeden mężczyzna”
Moja odpowiedź: Opis stworzenia (Adam i Ewa) jest narracją, nie przepisem prawnym. Tora jako prawo późniejsze reguluje realne przypadki społeczne, w tym poligamię — i jej nie zakazuje. Gdyby monogamia była absolutnym nakazem, zostałoby to jasno zapisane.

2. „Jezus mówi: kto oddala żonę i bierze inną, cudzołoży”
Moja odpowiedź: To dotyczy rozwodu i wierności, nie liczby żon jako takiej. Tekst nie odnosi się wprost do poligamii funkcjonującej równolegle, tylko do porzucenia jednej relacji na rzecz innej.

3. „Paweł: biskup ma być mężem jednej żony — czyli monogamia”
Moja odpowiedź: To kryterium dla konkretnej funkcji we wspólnocie, nie uniwersalne prawo dla wszystkich wiernych. Nawet gdyby było inaczej, pozostaje to nauczaniem apostolskim, a nie bezpośrednim objawieniem prawa w Torze.

4. „Nowy Testament wypełnia Prawo, więc może je pogłębiać”
Moja odpowiedź: „Wypełnienie” nie oznacza zmiany norm prawnych bez wyraźnego wskazania. Jeśli coś było dozwolone w Torze, to jego zakazanie wymagałoby jednoznacznej deklaracji — takiej jednak brak w odniesieniu do poligamii.

 I kolejne pytanie w temacie: kiedy Jezus się dowiedział, że w ogóle był archaniołem? Dowiedział się o tym po ponad 2000 lat. Uslyszał to od ŚJ(Badaczy) w XIX wieku. Ta tajemnica była zasłonięta nawet przed pierwszymi braćmi Króla, czyli apostołami. Szkoda, że nie widzieliśmy Jego zdziwienia:). Ciekawe kiedy dowiedział się, ze nie umarł na krzyżu tylko na palu:).