Jest uznawane. Jest nawet orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2005 r., III CK 155/05.

"Obowiązujące w Polsce unormowania dotyczące zgody pacjenta lub jej braku – mimo klimatu prawnego sprzyjającego uszanowaniu woli pacjenta – nie dotyczą bezpośrednio oświadczeń składanych pro futuro, choć podobne regulacje istnieją już w wielu krajach (Patiententestament, testament de vie, living will, advanced directives). Chodzi o przypadki oświadczeń woli pacjenta wyrażanych na wypadek utraty przytomności, polegających na określeniu przez pacjenta (tzw. pacjenta potencjalnego) woli dotyczącej postępowania lekarza wobec niego w sytuacjach leczniczych, które mogą zaistnieć w przyszłości. Niniejsza sprawa świadczy o tym, że oświadczenia takie składane są również w Polsce, co jest zrozumiałe także dlatego, iż nie sposób formułować jakiegokolwiek zakazu ich składania; z punktu widzenia prawa cywilnego są one klasycznymi oświadczeniami woli, materializującymi skorzystanie z przysługującego człowiekowi (pacjentowi) prawa wyboru (art. 60 i nast. k.c.)."

W tym samym orzeczeniu:

"Powszechnie, z powołaniem się na konstytucyjną gwarancję wolności, przyjmuje się, że oświadczenie Świadka Jehowy, będącego osobą pełnoletnią i zdolną w pełni do czynności prawnych, musi być respektowane, a lekarze powinni być przygotowani na stosowanie alternatywnych metod leczenia. Decyzja pacjenta może być – w ocenie lekarza – niesłuszna, niemniej zasada poszanowania jego woli, wpisana także w deontologię zawodu lekarza (np. art. 15 i 16 kodeksu etyki lekarskiej), nakazuje ją uszanować."

Z treścią orzeczenia można zapoznać się tutaj:

https://standardyprawa.pl/orzeczenie/11526

Pisałem trochę z własnego doświadczenia, bo jak jeszcze byłem sługą Bożym i czyste wielbienie było moim hobby, to oddałem na makulaturę wielką rzeszę starych czasopism, broszur, roczników itd. Wszystko ze zborowych zasobów. Zalegało tak dużo, że starsi dali zgodę na oddanie na makulaturę, a pieniądze poszły rzecz jasna do skrzynki.

 

Ja pamiętam, że te kalendarze to zainteresowanym były zanoszone i stałym czytelnikom. Nie spotkałem się z głoszeniem przy pomocy kalendarza

Nie kojarzę jednak, żeby były "zachęty" do głoszenia przy jego pomocy. Może Roszada mnie poprawi.

Jeden przykład podali:

*** km 6/88 s. 9 Jehowa ‛sprawia wielką radość’ ***
Zambia. Pionier działający na terenie Pasa Miedziowego w Zambii odkrył ciekawy sposób dotarcia do drugich z dobrą nowiną. Powiedział on: „Zawsze staram się rozmawiać ze współpracownikami na temat dobrej nowiny o Królestwie, ale jak dotąd stanowczo odmawiali przyjęcia jakiejkolwiek literatury. Pewnego razu wziąłem do pracy nasz przykuwający uwagę kalendarz i pokazałem go podczas przerwy śniadaniowej. Jeden mężczyzna zawołał: ‛Jaki ładny kalendarz!’ Był nim tak zachwycony, że zgodził się na studium biblijne i teraz robi dobre postępy duchowe”.

Niektórzy próbowali głosić tym kalendarzem ale to nie było raczej częste zjawisko. Sam może ze dwa razy byłem świadkiem takiej próby. Kalendarz najczęściej rzucał się w oczy, grafiki na nim były specyficzne, można było do czegoś nawiązać jak odwiedziła cię "niewierząca" rodzina albo sąsiad (bo przecież światusy co do zasady ich nie odwiedzają, co nie?).

Nie kojarzę jednak, żeby były "zachęty" do głoszenia przy jego pomocy. Może Roszada mnie poprawi.