Moi kochani koledzy! O co się właściwie kłócicie. Przecież rękopisy Ewangelii w oryginalnym języku greckim (tzw. Koine) nie używały znaków interpunkcyjnych ani spacji między słowami. Teksty były pisane w scriptio continua, czyli ciągłym ciągu liter.

Prawda, przecinek powstał na przełomie średniowiecza i renesansu.

V.

To teraz mamy dwóch ewangelizatorów ? Czy Andrzejek też był pionierem w organizacji??

Andrzejek to oczywiscie drugie konto ROB660;) Chlop ma niezle namieszane pod kopula albo niezle sie bawi trollujac Po tym wpisie jest to jeszcze jasniejsze. Wiem, ze Nadaszyniak sie ze mna nie zgadza I wierzy w moc regulaminu, ale taka jest rzeczywistość.

Ciekawe tylko kiedy Andrzejek zacznie nabijac polubienia postom ROB i na odwrot:)

To teraz mamy dwóch ewangelizatorów ? Czy Andrzejek też był pionierem w organizacji??

Ponieważ wskazano mi w moim artykule szereg niedociągnięć postanowiłem przedstawić jego poprawioną wersję. Bardzo mi przykro, jeżeli ktoś poczuł się w jakikolwiek sposób dotknięty.
CZY Z ŁK 1:5-9 MOŻNA POZNAĆ
 CZAS NARODZENIA CHRYSTUSA ?

Krótka odpowiedź brzmi: nie.
Mój przyjaciel Rob660 starannie wyliczył na podstawie dyżurów ojca Jana, że Jezus urodził się gdzieś pod koniec lipca. Z oczywistych względów nie mógł jednak podać roku, ponieważ nie da się go wywnioskować z przekazu Jana. A co mówią na ten temat inne przekazy biblijne?

Mt 2:1:
A gdy Jezus urodził się w Betlejem w Judei za dni króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali…

Mt 2:16:
Wówczas Herod, widząc, że został oszukany przez mędrców, bardzo się rozgniewał i kazał zabić wszystkie dzieci w Betlejem i całej okolicy, w wieku do dwóch lat, stosownie do czasu, o którym dokładnie się dowiedział od mędrców.

Herod Wielki zmarł wiosną 4 roku p.n.e. Rzeź niewiniątek mogła więc mieć miejsce najwcześniej w 4 roku p.n.e. Oznacza to, że Jezus musiał urodzić się w 4 roku p.n.e. lub nawet znacznie wcześniej.

Przyjrzyjmy się teraz relacji Łukasza:

Łk 2:1–7:
W owych dniach wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat. Pierwszy ten spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii. Szli więc wszyscy, aby dać się spisać, każdy do swego miasta. Poszedł też Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawida, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, aby dać się spisać z Marią, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienna. A gdy tam byli, nadszedł czas porodu. I urodziła swego pierworodnego syna, owinęła go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.

Tło historyczne
Cesarz August nigdy nie zarządził spisu całego świata, więc nie mógł to być ani pierwszy, ani kolejny powszechny spis całego globu. Los Aborygenów, Indian czy Hindusów był mu zupełnie obojętny.
Rzymskimi namiestnikami Syrii za czasów Heroda byli:
– Gajusz Sentiusz Saturninus (9–6 p.n.e.)
– Publiusz Kwinktyliusz Warus (6–4 p.n.e.)
Ten ostatni zarządzał Syrią do lata 4 roku p.n.e., a więc jeszcze przez kilka miesięcy po śmierci Heroda.
Wysuwana przez niektórych teza, że spisu dokonał Kwiryniusz nie jako namiestnik Syrii, lecz jako specjalny wysłannik cesarza, nie przekonuje. Ewangelia wyraźnie nazywa go namiestnikiem Syrii. Co więcej, w cesarstwie rzymskim przeprowadzanie spisu należało do kompetencji namiestnika prowincji – nie wysyłano w tym celu żadnych „specjalnych pełnomocników”, ponieważ taki urząd po prostu nie istniał.
Ponadto, ktokolwiek był namiestnikiem Syrii za życia Heroda, nie miał prawa przeprowadzać spisu w jego królestwie. Judea była formalnie odrębnym państwem. Zarządzenia cesarza nie miały tam bezpośredniej mocy prawnej. Herod cieszył się dużą autonomią i sam zarządzał spisy oraz podatki, nie dzieląc się nimi z Rzymem.

Łk 2:3–5:
Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, aby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna.
Niezależnie od oceny cesarskich spisów, nie były one organizowane nieracjonalnie. Odbywały się tak, że to urzędnicy docierali do ludności, a nie odwrotnie. Cesarzowi nie była potrzebna wiedza o pochodzeniu przodków każdego mieszkańca imperium. Wymagałoby to absurdalnie szczegółowych regulacji.

ludności na wielkie odległości w celu spisu byłoby logistycznie niemożliwe. Powstaje też pytanie: kto pokryłby koszty takich podróży? Do spisu wystarczała obecność głowy rodziny, która przekazywała dane o domownikach i majątku. W tym świetle decyzja Józefa, by zabierać ciężarną Marię w daleką podróż, wydaje się nieracjonalna – tym bardziej że mogła ona pozostać u swojej krewnej Elżbiety.

Zgodnie z testamentem Heroda część jego państwa przypadła jego synowi Archelaosowi, który rządził jako etnarcha. Po licznych skargach ludności cesarz zesłał Archelaosa do Galii, a jego ziemie przyłączył do prowincji Syrii. Zadanie to powierzono Kwiryniuszowi.
Pierwszym krokiem było przeprowadzenie spisu ludności i majątków – koniecznego do wprowadzenia rzymskiego systemu podatkowego. Miało to miejsce w 6 roku n.e.
Data ta jest dobrze potwierdzona:
– w tym samym roku Archelaos został usunięty z urzędu
– Judea została przekształcona w prowincję rzymską
– jej pierwszym prefektem został Koponiusz
Zatem według Mateusza Jezus urodził się nie później niż około 4 roku p.n.e., a według Łukasza – w 6 roku n.e.
W tej sytuacji Kościół katolicki, korzystając z zasady gdzie dwóch się spiera, tam trzeci korzysta, przyjął datę 25 grudnia roku 1 n.e. jako symboliczną datę narodzin Jezusa.