Pojawił się nowy kanał o tematyce Świadków Jehowy.
Tym razem Autor kanału nawiązuje do wytwórczych  wyczynów organizacji.
Kanał nazywa się - "akta organizacji"
Link poniżej


https://youtu.be/A4fhpDqv8y4?is=Xiw6l2i1TrZVzvKU

Ależ to jest mocny materiał. Ten człowiek nie ogarnia rzeczywistości. Gdyby był nieletnim i sędzia zrobiłby z nim rozmowę, czy rozumie kwestię krwi, to od razu zasądziłby transfuzję widząc, że koleś nie ma pojęcia o co chodzi. Dorosły chłop.

"głębokie zrozumienie" XD

Nie dziwię się, bo jak logicznie wytłumaczyć, że cała krew to nie, ale jej poszczególne frakcję już tak. Sam przyznaje, ze te frakcję to są składniki krwi. Logiki brak, jak padło pytanie to chłop się zapowietrzył i trudno było mu ruszyć do przodu z argumentacją, ciągle było słychać ,,yy, yy". Masz rację, jakby trafił przed sąd i zaczął tłumaczyć dlaczego pełną krew nie, ale poszczególne składniki tak, to sędzia mógłby dojść do wniosku, że gość nie ogarnia. Ta argumentacja była słaba.

O matko. Ledwo dobrnąłem do końca wypowiedzi Leszka. Ale czegoś innego się nie spodziewałem.  Jak ktoś jest zaślepiony to żadnej refleksji nie będzie. Podsumowując ,, nowe światło" i analiza sytuacji się kończy.

Tego samego dnia, tj. 31 marca 2023 roku, to samo ministerstwo wystosowało również pismo do Ogólnojapońskiego Stowarzyszenia Szpitali. Ponieważ pismo jest długie, poniżej tylko wybrane cytaty.

Część 2 pisma to zawiadomienie do prefektur. Tutaj pada między innymi:

"„W sprawie «Pytań i odpowiedzi dotyczących postępowania w przypadkach przemocy wobec dzieci itp. związanych z wierzeniami religijnymi itp.»” (dalej: „Q&A”), zwracaliśmy się z prośbą o dopilnowanie, by nie przyjmować postawy biernej wyłącznie ze względu na wiarę religijną."

"niedopuszczenie przez opiekuna do zabiegów medycznych, takich jak transfuzja, które lekarz uznaje za konieczne dla dziecka (w tym zmuszanie dziecka do noszenia karty wyrażającej odmowę transfuzji itp.), stanowi zaniedbanie lub przemoc psychiczną."

"mając pełną świadomość, że może liczyć się każda chwila, i stawiając bezpieczeństwo życia i zdrowia dziecka na pierwszym miejscu, dyrektor ośrodka ds. dzieci niezwłocznie zastosował tymczasową ochronę dziecka (一時保護) i następnie podjął działania, w tym wyraził zgodę na zabieg medyczny na podstawie art. 33-2 ust. 4 ustawy o opiece nad dziećmi."

W części 3 pismo przypomina zalecenia wydane już w 2012 roku:

"Ustawa zmieniająca wprowadziła zawieszenie władzy rodzicielskiej: gdy „wykonywanie władzy rodzicielskiej przez ojca lub matkę jest utrudnione lub niewłaściwe i szkodzi dobru dziecka”, sąd rodzinny może zawiesić władzę na okres do dwóch lat (art. 834-2 Kodeksu cywilnego). Ponadto, nawet jeśli istnieje podstawa do pozbawienia władzy rodzicielskiej, nie można jej orzec, gdy przyczyna ma ustać w ciągu dwóch lat (art. 834, zastrzeżenie). Dlatego przypadki zaniedbania medycznego, które dotąd rozstrzygano przez pozbawienie władzy, co do zasady rozstrzyga się obecnie orzeczeniem o zawieszeniu. Konkretnie: dyrektor ośrodka ds. dzieci składa do sądu rodzinnego wniosek o zawieszenie władzy, a po uprawomocnieniu orzeczenia opiekun małoletniego lub dyrektor ośrodka itp. działający jako zastępca władzy wyraża zgodę na zabieg, co pozwala placówce medycznej go wykonać."

Wobec powyższego w Japonii już od wielu lat istniały środki do tego, by sprawnie przeprowadzić działania mające na celu ratowanie życia. Jak wynika z części 2, ostrzegano już po prawie 10 latach, "by nie przyjmować postawy biernej wyłącznie ze względu na wiarę religijną", co sugeruje, że organizacja wyciągnęła swoją kartę w postaci "wolności religijnej". Japonia najwyraźniej się nie bawi w takie gierki, bo dobro dzieci wyłączyła z takich rozważań.

Następnie opisano sposób wyboru metody, kolejność metod, postępowanie po wykonaniu zabiegu itd. Bardzo konkretne pismo urzędowe. Są też dalsze części, dokument ma łącznie kilkanaście stron. Jeśli ktoś chce, mogę udostępnić źródło i tłumaczenie całości. Z oczywistych przyczyn nie wrzucę tego tutaj.

W każdym razie wygląda na to, że Japonia mogła być istotnym czynnikiem wspierającym Ciało Kierownicze w modlitwie o nowe światło w sprawie krwi.

Ja znałem i spotykałem się z trzema, którzy odebrali sobie życie. Tak jak pisze Gostek niewiadomo do końca jakie czynniki doprowadzily do takiego kroku. Jednak u jednego z nich było wyraźne nadprogramowe konfliktowanie się sprawami wiary wewnątrz zboru. Z dwojgiem nie wiem, gdyż nie miałem ciągłego kontaktu ze względu na odległóść ich zamieszkania. Ponadto gościliśmy u matki, której córka też odebrała sobie życie. Przyczyną było molestowanie jej na ośrodku pionierskim. Nie wytrzymała jednak nagonki o to, że jej zachowanie i ubiuór był prowokujący.