Witaj Geremczak, domyśliłem się z przekory napisałeś, jednak dla innych dyskutantów uczyniłem wpis.
Zauważyłem masz niesamowite poczucie humoru.

Geremczak, cyt: ''obecnie najwięcej dyskusji budzi stanowisko Tall el-Hammam, gdzie odkryte ślady wysokiej temperatury i nagłego zniszczenia są przez część naukowców interpretowane jako pozostałości po historycznym pierwowzorze Sodomy.'' - przeczytaj jeszcze raz.
Zauważ:
W tej dyskusji prawdopodobnie doszło do pomieszania dwóch zupełnie różnych pojęć:
historycznego miasta oraz terminu teologiczno-prawnego. Najpewniej dokonałeś skojarzenia językowego, które w kontekście archeologicznym jest błędem merytorycznym.
Kiedy rozmawiamy o Tall el-Hammam, mówimy o Sodomie jako konkretnym miejscu geograficznym (mieście-państwie z epoki brązu).
Badania naukowców, o których wspomniałem wcześniej, skupiają się wyłącznie na fizycznych dowodach katastrofy.
 Dla archeologa „Sodoma” to cel wykopalisk, a nie ocena moralna mieszkańców

Termin sodomia to pojęcie znacznie późniejsze, wywodzące się z tradycji religijnej i prawnej. Nazwa ta powstała na bazie biblijnej interpretacji grzechów przypisywanych mieszkańcom miasta.
W archeologii i geologii termin ten nie istnieje.

Ja piszę o fizycznym pierwowzorze miasta, które zostało zniszczone przez zjawisko naturalne.
Ty mówisz o późniejszym pojęciu kulturowym, które nie ma żadnego związku z badaniami stopionych cegieł znalezionych w glebie.

Ale w tym miejscu co pisałeś;co niby była Sodomia.

Jakiego pochodzenia masz ziemię w ogródku.

wytłuszczenie osobiste
Gremczak, nie rozumiem co napisałeś (wytłuszczenie tekstu), nie poruszyłem tematu Sodomia

Na jakiej głębokości ta niby siarka i ogień mogły być w Sodomi i Gomori.

.
Geologia, nie mój temat, chyba tylko w przydomowym ogródku z szpadlem 

Drogi Gandalfie Szary,
Obawiam się, że zaszło pewne nieporozumienie. Nigdy w moich artykułach nie stosuję wklejek generowanych przez AI. Być może wprowadziła Cię w błąd moja argumentacja, która może sprawiać wrażenie zbyt rozwiniętej lub „przemądrzałej”. Wynika to jednak z faktu, że staram się pisać możliwie precyzyjnie, używając języka naukowego zamiast literackiej prozy — co jest konsekwencją mojego technicznego wykształcenia.
Uważam, że przywoływanie różnych punktów widzenia na ten sam problem wzbogaca dyskusję, zwłaszcza że ostateczny wniosek i tak pozostaje moją własną refleksją. Jeśli chodzi o definicje, rzeczywiście korzystam z różnych encyklopedii oraz komentarzy biblijnych — wtedy, gdy uznaję, że ich sformułowania są trafne i pochodzą od uczonych, którym pod względem wiedzy trudno mi dorównać.
Przyznaję również, że być może zbyt często posługuję się cytatami z Pisma. Czynię to jednak wyłącznie po to, by uniknąć jakichkolwiek zarzutów o zniekształcanie ich treści.
Warto też zauważyć, że wiedza każdego autora opiera się w dużej mierze na dorobku innych. Nawet najwybitniejsi myśliciele i uczeni korzystają z definicji oraz ustaleń swoich poprzedników — i nie ujmuje to ich pracy. Przeciwnie, odkrywanie wszystkiego od nowa byłoby błędem. Postęp nie byłby możliwy, gdyby każdy zaczynał od podstaw, próbując samodzielnie dowodzić znanych już praw fizyki czy chemii. Nikt nie uznaje tego za plagiat, o ile autor nie przypisuje sobie cudzych odkryć.
Podejrzewam, że Twoja krytyka mogła wynikać z obszernego cytatu z trzeciego rozdziału „Dogmatu o Boskim natchnieniu Pisma”. Proszę o wybaczenie — zależało mi na zachowaniu pełnego brzmienia tekstu i nie chciałem niczego pominąć poprzez jego skracanie.
Jeszcze raz bardzo Cię przepraszam.

Po tym co napisałeś utwierdziłeś mnie w przekonaniu, że nie jesteś wiarygodny. Powołujesz się na opracowania innych, piszesz w osobie trzeciej i zadajesz pytania co inni o tym sądzą, a sam się skrywasz ze swoimi poglądami. Tak to dla mnie wygląda. Co chcesz osiągnąć swoimi wklejkami artykułów (jak piszesz)? Zadałem Ci już to pytanie. Zresztą na wiele pytań nie odpowiadasz. Tak, że tak. Ja się wycofuję z dyskusji z tobą. Powodzenia.