Tanach, Pismo Objawione Żydów, obejmuje Torę (Prawo), Nevi’im (Prorocy) i Ketuwim (Pisma) i stanowi zamknięty kanon, którego treść jest ustalona i nie przewiduje nowych objawień doktrynalnych. W judaizmie pełni funkcję przewodnika moralnego, historycznego i religijnego, a jego interpretacja akcentuje praktyczne i etyczne zastosowanie nauk.
Biblia chrześcijańska składa się ze Starego i Nowego Testamentu. Nowy Testament co do zasady zmienia całkowicie Stary. Okazuje się że od początku istnieli dwaj bogowie: Jahwe i Logos, i że ten ostatni jest stworzycielem naszego wszechświata (J1:1–3).
W odróżnieniu od Tanach, NT stanowi źródło ciągłego rozwoju doktrynalnego poprzez liturgię, interpretacje soborowe i nauczanie Kościoła, wprowadzając jednocześnie pojęcia „tajemnic wiary”, których pełne pojmowanie przekracza możliwości ludzkiego poznania, m.in. Trójcę Świętą i Wcielenie Boga w człowieka.
