Wrzucę jeszcze kamyczek do tego ogródka odnośnie posłuszeństwa i odpowiedzialności.

Stanley Milgram, zainspirowany procesami norymberskimi, postanowił sprawdzić jak daleko jest w stanie posunąć się człowiek w wykonywaniu poleceń autorytetu. W tym celu przeprowadził eksperyment - słynny eksperyment Milgrama!

„Nauczyciel” (prawdziwy badany) miał zadawać „uczniowi” pytania. Błędna odpowiedź pociągała za sobą konieczność ukarania „ucznia” wstrząsem elektrycznym przez „nauczyciela” (aparatura, guziczki, te sprawy), którego napięcie stopniowo zwiększano od 15 do 450V. Uczeń-aktor (aparatura była atrapą) początkowo krzyczał, jęczał, błagał, a wraz ze zwiększaniem natężenia przestawał reagować. Na pytania Nauczyciela-badanego, czy może zakończyć, bo widział na własne oczy co się działo z „uczniem”, eksperymentator ograniczał się do mówienia „Eksperyment wymaga kontynuowania”. Tyle wystarczyło, żeby 65% badanych doszło do ostatniego poziomu.

65% uczestników kontynuowało do najwyższych poziomów, czyli 450V - potencjalnie mogącego zagrozić czyjemuś życiu. Możemy dyskutować o etyczności tego eksperymentu, o tym jak bardzo jest to złożony, wielopoziomowy problem, ale on pokazał że ludzie mogą wykonywać jakieś polecenia nawet jeśli są niezgodne z ich sumieniem.

Posiadamy małpi mózg, nie lubimy się wychylać, nie lubimy wychodzić przed szereg, uwielbiamy gdy rozmywa się odpowiedzialność, ale ta odpowiedzialność istnieje. CK jest odpowiedzialne, ale również cała organizacja, szeregowi głosiciele. Nie podnieśli głosu, nie zaprotestowali, zaakceptowali.

Czy ŚJ-pacjent mógł podjąć inną decyzję w kwestii krwi? Mógł. Tylko poważnie - będziemy wystawiać osoby poszkodowane na ocenę? Serio? Osoby, które tkwiły często od dzieciństwa w manipulacyjnej grupie, odcięte społecznie, być można zależne ekonomicznie (w przypadku poważnych chorób realna sytuacja). Czym my się w tym momencie różnimy od ŚJ mówiących „Bóg ich wskrzesi”, „Nic się nie zmieniło”? ŚJ powiedzą, ze to kwestia sumienia, Jehowa osądzi, a my, stojący po drugiej stronie barykady, że mogli podjąć inną decyzję. To nikt się za nimi nie opowie?

Profesorze Tutka, to teraz będzie tak emocjonalnie. Taki babiniec urządzę. Piszę to jako żona męża, który zmarł z powodu tego idiotycznego zakazu. Miałam przyjemność rozmowy z braćmi z KŁS już jako PIMO. Byłam mocno zanurzona w tym medyczny świecie. Ocierałam się już o fiksacje. Rozmawiając z braćmi z KŁS miałam wrażenie, że oni nie mają zielonego pojęcia co do nich mówię, nie rozumieli czego od nich oczekuję, a tym bardziej nie zrozumieli jak poważna jest sytuacja. Przeżyłam naciski na odmowę transfuzji w wykonaniu nadzorcy obwodu.

Super, że Ty masz tak pozytywne doświadczenia z pracy w KŁS, ale ja, te kilka lat wstecz, będąc w tamtej sytuacji, przepraszam, zabijałabym gołymi rękami.

W żaden sposób nie odbieram tym ludziom dobrych intencji ale to niestety nie wystarczy. Myślę też, że dokonujesz zbyt daleko idącego założenia co do samego CK. Jakie są intencje CK? Czy wiesz, że są złe? W dawniejszych czasach Raymond Franz oceniał je na dobre. Czy teraz też takie są? A jeśli intencje CK są dobre, tak jak intencje starszych i głosicieli, to czy to sprawia, że ludzie z którzy umarli, umarli mniej, bo z dobrych intencji? Moim zdaniem intencja nie wpływa w żaden sposób na odpowiedzialność za czyn.

Wiele razy pisałem, że nikt z nas nie zna intencji ani motywacji CK. Przecież oni mogą wierzyć w to, że są kanałem łączącym ludzi z Bogiem. To może stawiać ich nawet w pozycji ofiar i okaże się, że ta organizacja w obecnym kształcie to od góry do dołu same ofiary manipulacji. Ale co to zmienia w kwestii ludzi, ktorzy przez to stracili życie?

Ja również pamiętam jak R. Franz opisywał głosowanie w CK nowych nauk. W czasopismach CK przedstawia się jako jednomyślne ciało, a z opisu F.R tak nie jest. Tam było jakoś 2/3 głosów, aby sprawa została przegłosowana. O ile dobrze pamiętam sprawy były omawiane, a więc każdy mógł przedstawić swoje stanowisko. Intencje były znane, oczywiście poszczególnym członkom CK. Do tego dochodzi leśny dziadek, który przesypiał zebranie i budził się na głosowanie. To nie wyglądało dobrze. W dobie dzisiejszej mogę wyciągać wnioski na podstawie decyzji jakie podejmują. Dlatego uważam, że ich wina jest największa.

Donadamsie ja Ciebie rozumiem i nawet zgadzam się z twoimi argumentami. Natomiast nie mogę pogodzić się z porównaniem do Norymbergii, zwłaszcza w kontekście zwykłego członka zboru, gdyż przywołałeś siostrę Zosie, która doradzała w sprawie krwi i w twojej ocenie na równi jest winna z CK, starszymi itp. Ja widzę różnicę pomiędzy CK, którzy podejmują decyzję o naukach, a zwykłymi szarakami, które muszą tym naukom się podporządkować. Zgodzę się z Tobą, że jako członek zboru nie znam pobudek CK przy podejmowaniu decyzji. Wyraźnie to napisałem. Co do szczerości pobudek, czy działając na niekorzyść swoich ,,wyznawców" można mówić o działaniu w imię miłości i opiece ojcowskiej? Skoro teraz okazuje się, że to co jeszcze kilkadziesiąt lat temu było zabronione pod groźbą wydalenia z organizacji dzisiaj jest kwestią sumienia, ba nawet dozwolone. To nie jedyny kamyczek do tego ogródka.

Chyba napisaliśmy wszystko, co mogliśmy, by siebie przekonać w tej sprawie i wyjaśnić swoje stanowiska

Raczej tak, ale pozytywnie