Cześć Andrzejku napiszę tak;
Sodoma i Gomora, według tradycji biblijnej oraz tekstów starożytnych, znajdowały się w dolinie Siddim, którą utożsamia się z okolicami Morza Martwego, nazywanego w Biblii Morzem Słonym.
Najczęściej przyjmuje się, że miasta te leżały na południowo-wschodnim wybrzeżu tego akwenu, na terenach dzisiejszej Jordanii, choć niektóre teorie wskazują również na jego północną część.
Region ten w czasach Abrahama i Lota miał być wyjątkowo żyzny i bogaty w zasoby wodne, co czyniło go atrakcyjnym miejscem osadnictwa mimo bliskości surowej pustyni.
Współczesna nauka próbuje powiązać biblijną relację o gwałtownej zagładzie z realnymi procesami geologicznymi zachodzącymi w tym rejonie, takimi jak trzęsienia ziemi czy nagłe uwolnienie złóż gazu i bituminu.
Choć tradycyjne lokalizacje, takie jak Bab edh-Dhra, od lat przyciągają uwagę badaczy, obecnie najwięcej dyskusji budzi stanowisko Tall el-Hammam, gdzie odkryte ślady wysokiej temperatury i nagłego zniszczenia są przez część naukowców interpretowane jako pozostałości po historycznym pierwowzorze Sodomy.

Uzupełnione Tulia, kwiecień 2026

Podziękuj CK, bo to ich własne słowa. Ja tylko jako pośrednik działam (...)
Staram się uwiarygadniać memy poprzez komentarze CK, by ŚJ w coś uwierzyli (...)

   Roszado.
   Powinieneś być tam w tym ich rządzie, jako namaszczony.
   A oni nie bardzo lubią, jak się w ramach obrony posługuje ich literaturą.
   Tak jak to oświadczyli na procesie w Norwegii.
   A Ty im wszystko wygrzebiesz, najmniejszą kropkę i przecinek, nie wspominając o reszcie.
   

   Świetny jest ten komentarz na fb.
   Brawo Roszado.

Podziękuj CK, bo to ich własne słowa. Ja tylko jako pośrednik działam.

Staram się uwiarygadniać memy poprzez komentarze CK, by ŚJ w coś uwierzyli.

Drogi Gandalfie Szary,
Obawiam się, że zaszło pewne nieporozumienie. Nigdy w moich artykułach nie stosuję wklejek generowanych przez AI. Być może wprowadziła Cię w błąd moja argumentacja, która może sprawiać wrażenie zbyt rozwiniętej lub „przemądrzałej”. Wynika to jednak z faktu, że staram się pisać możliwie precyzyjnie, używając języka naukowego zamiast literackiej prozy — co jest konsekwencją mojego technicznego wykształcenia.
Uważam, że przywoływanie różnych punktów widzenia na ten sam problem wzbogaca dyskusję, zwłaszcza że ostateczny wniosek i tak pozostaje moją własną refleksją. Jeśli chodzi o definicje, rzeczywiście korzystam z różnych encyklopedii oraz komentarzy biblijnych — wtedy, gdy uznaję, że ich sformułowania są trafne i pochodzą od uczonych, którym pod względem wiedzy trudno mi dorównać.
Przyznaję również, że być może zbyt często posługuję się cytatami z Pisma. Czynię to jednak wyłącznie po to, by uniknąć jakichkolwiek zarzutów o zniekształcanie ich treści.
Warto też zauważyć, że wiedza każdego autora opiera się w dużej mierze na dorobku innych. Nawet najwybitniejsi myśliciele i uczeni korzystają z definicji oraz ustaleń swoich poprzedników — i nie ujmuje to ich pracy. Przeciwnie, odkrywanie wszystkiego od nowa byłoby błędem. Postęp nie byłby możliwy, gdyby każdy zaczynał od podstaw, próbując samodzielnie dowodzić znanych już praw fizyki czy chemii. Nikt nie uznaje tego za plagiat, o ile autor nie przypisuje sobie cudzych odkryć.
Podejrzewam, że Twoja krytyka mogła wynikać z obszernego cytatu z trzeciego rozdziału „Dogmatu o Boskim natchnieniu Pisma”. Proszę o wybaczenie — zależało mi na zachowaniu pełnego brzmienia tekstu i nie chciałem niczego pominąć poprzez jego skracanie.
Jeszcze raz bardzo Cię przepraszam.