Słuchajcie, słuchajcie, to jest starcie tytanów życiowej porażki. Z jednej strony Judasz – facet, który zrobił najgorszy „trade” w historii ludzkości. Wyobraźcie sobie to osłupienie, kiedy stoi w świątyni, rzuca tymi trzydziestoma srebrnikami o posadzkę, a one brzmią jak puste puszki po piwie.
Facet sprzedał Zbawiciela za cenę średniej klasy smartfona, a na koniec nawet sznur, na którym dyndał, postanowił złożyć reklamację i pękł, fundując mu widowiskowy upadek na glebę.
Judasz to patron wszystkich, którzy wzięli chwilówkę u diabła i zdziwili się, że prowizja wynosi 666%.

A z drugiej strony nasz brat Romek, heros gorliwości. Romek stwierdził, że skoro „koniec jest tuż za progiem”, to nie ma co się rozdrabniać.
Sprzedał mieszkanie po babci, rozdał kasę na „ogólnoświatową robotę”, zwolnił się z etatu w budżetówce i zamieszkał w namiocie pod Salą Królestwa, czekając na Armagedon z lornetką w ręku.
Mija rok, dwa, .... budżet Romka przypomina pustynię Gobi, a jedyne, co nadchodzi, to wezwanie z urzędu skarbowego i reumatyzm od spania na karimacie.
Spotykają się w tej naszej wizji:
Judasz z siną pręgą na szyi i Romek z wypiekami od gorączki, obaj kompletnie spłukani. Judasz patrzy na Romka i syczy: „Stary, ja chociaż miałem te pięć minut chwały i brzęk monet w garści!”
 A Romek, trzęsąc się z zimna w swoim namiocie, wyciąga ostatni pognieciony traktat i mówi: „Ale ja przynajmniej nie muszę się martwić o podatek od nieruchomości w raju, bo go tam nie będzie!”.
Puenta:
Judasz stracił życie, bo chciał zarobić na Szefie, a Romek stracił dach nad głową, bo chciał być bardziej papieski od... no, bardziej gorliwy od samego Ciała Kierowniczego. Obaj zostali z niczym: jeden ma pętlę na szyi, a drugi pętlę kredytową, której nawet zmartwychwstanie może nie udźwignąć!

Wiem, Gandalfie Szary, że moja wypowiedź może wydawać się nielogiczna i pozbawiona sensu, zarówno w Twoich oczach, jak i w oczach innych. Takie jednak jest moje zdanie, wypływające z Łk 20:46. Nie mogę nic na to poradzić, że nasze poglądy na życie różnią się tak bardzo. Jestem jednak już za stary, by je zmieniać.
Dla większej przejrzystości postanowiłem przedstawić moje przemyślenia w punktach.
Jeżeli chodzi o moje powiązania z JW, Strażnicą i wydawnictwem Przebudźcie się, zostały one zerwane około ośmiu lat temu. Doszło do tego w wyniku niezgody w kwestii interpretacji Pisma Świętego, po czym nasze drogi definitywnie się rozeszły. Na zakończenie chciałbym Cię przeprosić, jeśli moje poglądy mogły Ciebie lub innych urazić. Pozdrawiam serdecznie Andrzejek

wytłuszczenie osobiste
MOJE przypuszczenia się potwierdziły, co pisałem G...Szary, teraz wiem kim jest ANDRZEJEK  - witaj Druhu

Przecież Maria Magdalena była jego żoną miał dwóch synów i córkę, która przeszła po jego naturalnej śmierci w szeregi sekty (Ww), dlaczego tak piszę, bo twierdzą, że pierwszym świadkiem Jehowy był ADAM w RAJU

O co chodzi w tych wersetach?
Łk 20:46-47  Strzeżcie się uczonych w Piśmie, którzy lubią chodzić w długich szatach, kochają pozdrowienia na rynkach, pierwsze krzesła w synagogach i pierwsze miejsca na ucztach. Pożerają oni domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci otrzymają surowszy wyrok.

Przesłanie jest jednoznaczne.

1. Sprawdzaj swoje motywacje
Zastanów się, dlaczego robisz coś dla innych – dla poklasku, prestiżu czy naprawdę, żeby pomóc.
Działanie „dla widoku” (jak długie modlitwy dla pozoru) jest mniej wartościowe niż szczere działanie.

2. Dbaj o odpowiedzialność
Im większa władza, autorytet czy wpływ, tym większa odpowiedzialność.
Niezależnie od pozycji społecznej, powinieneś świecić przykładem, a nie nadużywać zaufania innych.

3. Uważaj na przywiązanie do dóbr materialnych
Bogactwo samo w sobie nie jest złe, ale łatwo może odciągnąć od wartości duchowych i moralnych.
Regularnie pytaj siebie: „Czy mój majątek kieruje mnie ku dobru, czy mnie od niego odciąga?”

4. Postaw na serce i intencje, nie tylko na wygląd
Ważniejsze niż status, luksus czy prestiż jest to, jak traktujesz innych i Boga.
Uczciwość, empatia i pokora mają większą wartość niż tytuły, rezydencje czy bogactwo.

5. W codziennym życiu
Nie oceniaj ludzi tylko po majątku czy statusie.
Sam staraj się być autentyczny w działaniu – w pracy, w rodzinie, w relacjach społecznych.
Pamiętaj: wartość człowieka mierzy się jego postawą i wpływem na innych, a nie tym, co posiada.

Zablokujcie tego bota w koncu...