Noż kuźwa, otwieram lodówkę(Polar stary,ale działa),a tam Andrzejek.Litości,kto z tym skończy?

Ale się uśmiałam Profesorze. Tez mam lodówkę stara Polar po babusi i działa już ponad 30 lat. Ale jestem trochę w strachu gdy ja otwieram bo może być tam Andrzejek. I co ja bym mogła z nim zrobić, jakieś podpowiedzi ? Tylko chłopcy bez podtekstów

Witaj Andrzejku: rozgryzłem Twoją Tajemnicę na innych Forach posługujesz się AI, buszujesz po Forach. Przez Przypadek skojarzyłem to powiazanie w prezenicie dostaniesz parę ''lubik''
Drogi Gandalf-ku: ''Banderek-figlarz'', zasypuje fora właśnie takim działaniem ... Zaszczepił Nas ''wirusem" w wątkach

Argument kosmologiczny (Kalam)

Struktura argumentu:
Wszystko, co zaczyna istnieć, ma przyczynę
Wszechświat zaczął istnieć
Zatem wszechświat ma przyczynę

Ta przyczyna musi być poza czasem, przestrzenią i materią, więc jest „Bogiem”
Dlaczego ten argument jest mocny?
1. Intuicyjnie przekonujący
Codziennie obserwujemy, że rzeczy mają przyczyny — to zgodne z naszym doświadczeniem.
2. Wsparty przez kosmologię
Od czasu teoria Wielkiego Wybuchu wiemy, że: wszechświat miał początek (ok. 13,8 mld lat temu). To daje argumentowi naukowy „punkt zaczepienia”.
3. Filozoficznie rozwinięty
Odwołuje się do klasycznej idei przyczynowości i problemu „dlaczego istnieje coś zamiast niczego”.

Główne krytyki (i gdzie pojawia się problem)
1. „Wszystko ma przyczynę”… ale nie Bóg?
To najczęstszy zarzut: Jeśli wszystko potrzebuje przyczyny → to Bóg też powinien. Jeśli Bóg nie potrzebuje → to może wszechświat też nie potrzebuje. Wygląda to jak wyjątek „specjalnie dla Boga”
Apologeci odpowiadają: „Nie wszystko — tylko to, co zaczyna istnieć”. Ale wtedy pojawia się pytanie: skąd wiemy, że to założenie jest uniwersalne?
2. Problem przyczynowości „przed czasem”
Jeśli czas zaczął się wraz z wszechświatem, to co znaczy „przedtem była przyczyna”?
W fizyce przyczynowość jest związana z czasem.
Krytycy mówią: to może być nadużycie naszego codziennego rozumienia przyczyny.
3. Skok: „przyczyna” → „Bóg osobowy”
Nawet jeśli uznamy, że wszechświat ma przyczynę to nadal nie wynika, że Bóg jes istotą światomą i że musi to być Bóg biblijny.
Może to być np. stan kwantowu lub coś całkowicie nieznanego.
To największy „skok interpretacyjny”
4. Alternatywy z fizyki
Niektóre modele (np. kosmologia kwantowa) sugerują: wszechświat może powstać z fluktuacji próżni, albo nie mieć klasycznego „początku”
To opiera się na ideach z mechaniki kwantowej.
Problem: te modele są trudne i nieintuicyjne, ale podważają przesłanki argumentu
5. „Nic” w filozofii vs „nic” w fizyce.

Apologeci mówią: „z niczego nic nie powstaje”
Ale fizycy mówią: „nic” (próżnia kwantowa) ≠ absolutne nic
Często strony mówią o różnych rzeczach, używając tego samego słowa

Uczciwe podsumowanie
Co działa:
argument trafia w realny problem (początek istnienia)
ma solidną strukturę logiczną
jest jednym z najmocniejszych argumentów teistycznych
Gdzie się „łamie”:
nie dowodzi konkretnego Boga (np. chrześcijańskiego)
opiera się na założeniach, które można podważyć
robi filozoficzne „skoki”, których nie da się empirycznie sprawdzić.
Najważniejszy wniosek
Argument kosmologiczny bardziej pokazuje: „rzeczywistość jest dziwna i wymaga wyjaśnienia” niż: „chrześcijaństwo jest prawdziwe”

[/list][/list]

Czyli mamy Andrzejka figlarza. Brawo, przed nami ci się udało, ale według księgi Objawienia kpiarze z PŚ zasługują na Armagedon

A teraz szczerze, jeżeli chodzi o temat wątku, co myślę o Biblii.
Wychowany jako niewierzący, długo nie interesowałem się Biblią. Wszystko zmieniło się, gdy na mojej drodze pojawili się Świadkowie Jehowy. Ich głęboka znajomość Pisma zrobiła na mnie ogromne wrażenie.
Sam egzemplarz, który posiadam – wydany przez Towarzystwo Świętego Pawła i oprawiony w skórę cielęcą – prezentuje się wspaniale. Jeśli chodzi o sam przekład, wolę jednak Uwspółcześnioną Biblię Gdańską.
Biblia stała się dla mnie znakomitą rozrywką, a jej studiowanie wypełnia czas mojej emerytury. To prawdziwy majstersztyk: pełen wymyślonych opowieści, w których jak rodzynki umieszczono pewne fakty historyczne, nadające całości pozory dokumentalności. Szczególnie fascynuje mnie Nowy Testament, który dzięki ciągłemu dopisywaniu nowych „prawd wiary” w formie dogmatów (nieprzeniknionych dla ludzkiego umysłu) rozwija horyzonty ludzkiej pomysłowości. Każdy, nawet najbardziej absurdalny fragment, potrafi być „udowodniony” logicznymi fikołkami, i w końcu staje się prawdą – i tylko prawdą.
Biblia jest dla mnie również podręcznikiem słownictwa hebrajskiego i greckiego. Dzięki niej poznaję historię starożytną, archeologię, a nawet fantastyczne stworzenia zamieszkujące zaświaty. Urzeka mnie łatwość, z jaką potrafi przekonać ludzi, że opisane w niej zdarzenia, choć nielogiczne, są prawdziwe.
Socjotechnika tej księgi jest naprawdę zdumiewająca. Każde słowo można wyciągnąć i przekształcić w bogatą teologiczną treść. Dlatego studiowanie Pisma i dyskusje na jego temat są dla mnie prawdziwą rozrywką. Nie dziwi mnie dlatego fakt, że niektórzy moi koledzy potrafią przemienić się w złośliwe małpy, które biją Biblię jej własnymi cytatami, które przeczą sobie nawzajem.