Koledzy. Przypomnijcie sobie przesłanie Mt 5:17 - Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. A teraz przypomnijcie sobie, co mówi Prawo, czyli Tanach na temat dopuszczalnej ilości żon. Prawo Tory nie mówi wprost: „wolno mieć X żon”. W wielu narracjach biblijnych poligynia (wielożeństwo) jest po prostu zakładana jako istniejąca praktyka. To pokazuje, że w ramach Tanachu wielożeństwo nie jest samo w sobie zakazane ani polecane. A Jezus był przecież Żydem a nie chrześcijaninem.

No i proszę, Rob660, oto mamy klasyczny przypadek, w którym prosty „łucznik na koniu” zostaje wciągnięty w wielką karuzelę interpretacyjną, gdzie każdy widzi to, co akurat chce zobaczyć.

Zaczyna się niewinnie: jeździec, wieniec, zwycięstwo — ot, ktoś wyrusza z przewagą, pewny siebie, może nawet zbyt pewny. Ale to przecież za proste jak na tekst, który od wieków jest traktowany jak literacki escape room bez instrukcji obsługi.

Więc rusza proces interpretacyjny: Jezus? Możliwe. Św. Jerzy? Czemu nie. A może ktoś z całego katalogu postaci, które dobrze wyglądają w symbolicznej poświacie i jeszcze lepiej w przypisach teologicznych.

A jeśli ktoś zapyta, czy nie chodzi po prostu o człowieka — to pojawia się lekki dyskomfort. Bo człowiek w tej układance jest jak brakujący klocek: psuje symetrię, nie daje się łatwo nastroić na „wieczną alegorię”.
Tymczasem Jan w swojej wizji robi dokładnie to, co wizjonerzy robią najlepiej: nie oszczędza nam obrazów. Smoki, bestie, dziwne istoty, kosmiczna menażeria symboli, które wyglądają jakby ktoś przepuścił rzeczywistość przez sen po ciężkiej i suto zakrapianej kolacji. Ale to właśnie daje pole do popisu — bo im więcej symboli, tym więcej interpretatorów.

I tu wchodzi sedno: tekst przestaje być opisem, a zaczyna być projektem zbiorowej wyobraźni. Każdy dokłada swoją wersję, aż w końcu oryginał znika pod warstwą „na pewno chodziło o…”.

A jeśli konsekwentnie traktować wszystkie takie wizje jako literalne raporty z rzeczywistości, to nagle okazuje się, że mamy więcej „pewnych prawd” niż faktów do ich obsłużenia. I wtedy już tylko krok dzieli od sytuacji, w której interpretacja zaczyna być ważniejsza niż sam tekst — co historycznie kończy się zawsze tak samo: nadprodukcją pewności siebie.
Bo czasem „łucznik na koniu” to po prostu łucznik na koniu. Ale to, jak bardzo nie chcemy w to uwierzyć, to już zupełnie inna historia.

To nie interpretacja, to nadinterpretacja naciągnięta jak guma w majtkach Andrzejkowi marzy się chrześcijaństwo zintegrowane z islamem 

DANIA - ZAKUP POTĘŻNEGO KOMPLEKSU POSIADŁOŚCI HOTELOWEJ.

      https://www.youtube.com/watch?v=90xQpg87_SY

   Remonty.
   Prace konserwacyjne.
   Utrzymanie tego kompleksu.
   Kto za to wszystko będzie płacił?

   Poprzedni właściciel sprzedał te obiekty ze względu na ogromne koszty modernizacji i utrzymania tych obiektów.
   Sprzedali, bo się im nie opłacało ani tego modernizować ani remontować.
   Oczywiście, strażnica będzie miała ten problem z głowy.

   Dlaczego?

   Cała rzesza braci wolontariuszy, za darmo będzie o te obiekty dbała.
   Odejdą w niepamięć ogromne koszty, które trzeba by było opłacić firmom, które by je wykonywały.
   Tak, jak to też się dzieje w przypadku remontów, modernizacji czy konserwacji sal królestwa czy sal zgromadzeń.
   Bracia wykonują te wszelkie prace jako ochotnicy, wykładając na to swoje pieniądze.
   To jest ogromna armia darmowych pracowników na całym świecie.
   Towarzystwo Strażnica ponosi bardzo niewielkie koszty związane z utrzymaniem tych obiektów.
   Biznes na medal, po prostu super majstersztyk.
   A jakaś biedna siostra będzie zaglądać do pustej lodówki!
   A jakieś tam dziecko nie kupi sobie loda!
   Bo trzeba wrzucać datki do skrzynek.
   Dla Strażnicy!

Ale bzdury wypisujesz.