Witaj, gościu! Zaloguj się lub Zarejestruj się.

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Autor Wątek: Przywitanie  (Przeczytany 659 razy)

Offline Jaskier

  • Nieochrzczony głosiciel
  • Wiadomości: 37
  • Polubień: 139
  • Wielka Rzesza Baranów
Przywitanie
« dnia: 19 Luty, 2020, 17:37 »
Dzień dobry.

Nazwałem się Jaskier, lat mam około dwudziestu trzech. Urodziłem się w rodzinie całkiem świeżo ochrzczonych świadków Jehowy. Moje dzieciństwo - podobnie jak dzieciństwo wielu innych osób mających przywilej otworzyć po raz pierwszy swoje literalne oczy właśnie w uniwersum Strażnicy - poznaczone było piętnem karcenia w duchu miłości, wszczepiania (czy też wpajania) prawdy oraz pielęgnowania zwyczajów duchowych. Niedzielami więc, rad nierad, ciągałem się z ojcem po klatkach schodowych i ulicach, ubrany w śmieszny strój i wyposażony w kartonową teczuszkę. Dwa razy w tygodniu, ubrany w podobny strój, ciągałem się przez osiedle na wyborną ucztę duchową. Pójście na studium książki było łatwiejsze, bo ciocie zawsze przygotowywały jakiś poczęstunek po zebraniu w domu. Rodzice pozwalali mi wtedy jeść ciasto, cukierki i wielkie, słodkie winogrona - rzeczy, które pojawiały się na naszych talerzach jedynie w czasie hucznie obchodzonych rocznic ślubu. Wszak nie mieliśmy pieniędzy, by je marnotrawić na doczesne przyjemności: grubo wypchana koperta z datkami dla Jehowy leżała wysoko na szafie, opróżniana jedynie by opatrzyć jej zawartość tytułem "Darowizna na cele kultu religijnego".
W wieku dwunastu lat rozpoczął się pierwszy okres mojego młodzieńczego buntu. Koledzy z klasy, mimo bycia złym towarzystwem, okazywali mi sporo zainteresowania i często spędzaliśmy razem czas po zajęciach, włócząc się po mieście. Nieraz otrzymałem skarcenie od rodziców za wyciszony telefon lub powrót do domu tę godzinę czy dwie za późno. Paradoksalnie jednak, sprawiło to że tym bardziej usiłowałem spędzać poza domem jak największą ilość czasu. Jak zapewne większość chłopaków, zacząłem w tym wieku odkrywać swoją cielesność. Książka Pytania Młodych Ludzi skutecznie utwierdziła mnie w przekonaniu, że to, co robię pod prysznicem, jest nieczyste i powinienem się od tego za wszelką cenę powstrzymywać. Przepłakałem wiele godzin, prosząc Boga o wybaczenie. Przepłakałem ich więcej, gdy przeczytałem, co Strażnica mówi o osobach, którym podoba się ich własna płeć. Naprawdę nie chciałem być uznanym za grzesznika i być jak gnój na powierzchni roli. Wmawiałem sobie, że może z tego wyrosnę. Że może mogę udawać. Może...

Około szesnastego roku życia starsi zboru zaczęli wywierać na mnie coraz silniejszą presję, bym został nieochrzczonym głosicielem. Do tej pory udawało mi się ograniczyć ilość wyjść do głoszenia do jednego lub dwóch w miesiącu - wyjątkiem był czas, gdy w naszym mieszkaniu odbywały się zbiórki. Wtedy razem z całą rodziną musieliśmy dać przykład zaangażowania i wyruszać na niwę każdej niedzieli. Czasami rodzice wierzyli, że źle się czuję. Czasami naprawdę źle się czułem - wtedy najczęściej nie wierzyli. W końcu, będąc naciskany zarówno przez rodzinę, jak i starszych, zgodziłem się zostać głosicielem. Od tamtej pory skrzętnie raportowałem godziny spędzone na słuchaniu przekleństw przy drzwiach. W środku jednak byłem wciąż zbuntowany. Sprawiało mi pewną dozę satysfakcji, gdy w czasie służby ukradkiem SMSowałem z poznanymi w internecie chłopakami. Wielu z nich pochodziło z religijnych rodzin. Po raz pierwszy w życiu czułem wtedy, że istnieją oprócz mnie inni młodzi ludzie, którzy muszą się ukrywać. Dobrze wiedziałem, co zrobiliby rodzice, gdyby dowiedzieli się, że ich syn jest sodomitą. Nawet jeśli tak naprawdę po prostu nie zwraca uwagi na czyjąś płeć i wcale nie płonie gwałtowną żądzą.

Po skończeniu przeze mnie osiemnastego roku życia pewna osoba zapoczątkowała ze mną studium biblijne. Byłem wtedy na życiowym rozdrożu. Moje zainteresowania duchowością wcześniej nagle się rozszerzyły - w ukryciu badałem buddyzm i hinduizm, zakąszając rodzimowierstwem. Choć z Biblią i religią świadków Jehowy miałem raczej złe skojarzenia, studium było okazją do prześledzenia doktryny tej denominacji oraz poznania wielu osób z różnych zborów. To właśnie wtedy prysła bańka mydlana, jaką było moje pojęcie o organizacji jako bezpiecznej grupie wolnej od skażenia. Po raz pierwszy usłyszałem prawdziwe historie o mężach bijących żony, molestowanych dzieciach, morderstwach i zdradach. Nie byłem całkowicie przeciwny świadkom Jehowy - naprawdę wierzyłem w Boga i to, co mówi Biblia na temat przyszłości. Nie zgadzałem się z niektórymi rzeczami (jak z nauką o staurosie jako palu lub z ogólnoświatowym potopem 4000 lat temu). Nie były to jednak wątpliwości, które osoba ze mną studiująca mogła i chciała rozwiać. Zdusiłem je w środku. Odmówiłem jednak studium książki Trwajcie w Miłości Bożej, którą to studiowano już kiedyś w trakcie zebrań w tygodniu. Stwierdziłem, że raz wystarczy.

Wkrótce potem, widząc rodziców szlochających ze szczęścia, zostałem zanurzony w basenie.

Sprawy szybko się potoczyły. W mojej rodzinie powstał konflikt, którego jedną z pośrednich ofiar stałem się ja. Matka, której starsi nakazali uległość i wybaczenie, godzinami płakała i krzyczała na zmianę. Nie miała z kim porozmawiać - w zborze było widać, kto jest po czyjej stronie. Serdeczne uściski, klepanie po ramieniu i uśmiechy na powitanie, które jeszcze kilka miesięcy wcześniej upewniały mnie w przekonaniu, że warto było przyjąć chrzest, zostały już tylko wspomnieniem. Moim towarzystwem stała się matka, zwierzająca mi się z bolesnych przemyśleń. Stres związany z edukacją, brak przyjaciół oraz coraz to nowe problemy sprawiły, że musiałem poszukać pomocy specjalistycznej. To był sygnał, na który rodzice zareagowali dopiero po kilku miesiącach, radząc mi wcześniej, żebym raczej rozszerzył się i poszukał towarzystwa w zborze. Wpadłem w głęboki dół, z którego nikt miał mnie już nie wyciągnąć. Wielokrotnie odwiedzałem jedno miejsce na sąsiednim osiedlu, badając jego topografię pod kątem wykonania nieodwracalnego kroku.

A oto jestem, w 2020 roku, na forum dla byłych świadków Jehowy. Moje wybudzenie zaczęło się całkiem niewinną wizytą pasterską, w trakcie której jeden ze starszych podjął ze mną polemikę na temat statusu osób, które nie kochają w taki sam sposób jak większość społeczeństwa. Krótka wymiana zdań, w trakcie których argumenty naukowe i dowody statystyczne zostały przeciwstawione osobistej opinii pasterza oraz cytatowi z listu do Koryntian, pokazała mi, że dyskusja o sprawach ważnych jest z takimi ludźmi niemożliwa. Przeszliśmy więc do rzeczy ważniejszych: mojego symbolicznego udziału w służbie. Do tej pory regularnie zdawałem sprawozdanie, uczciwie spędzając w chodzeniu od domu do domu godzinę lub dwie w miesiącu. Pojawiałem się nawet na zbiórkach z nadzorcą obwodu. Niestety, okazuje się iż nie jest to zadowalający poziom zaangażowania. Zostałem zachęcony do aktywnego udziału w świętej służbie. Poruszono też temat świeckiego towarzystwa, z którym utrzymuję zbyt bliskie kontakty. Po wyjściu braci pomodliłem się do Boga: "Jehowo, czy naprawdę właśnie wbiłeś mi nóż w serce?".

Zdecydowałem, że zaprzestanę raportowania czasu spędzonego w głoszeniu. Stałem się nieczynny, choć w dalszym ciągu przychodziłem na zebrania. Nie odczułem zmian w sposobie traktowania mnie przez zbór - bracia unikali mnie od zawsze. W międzyczasie zacząłem badania. Wikipedia, Australijska Komisja Królewska, Lloyd Evans. Czułem wstyd. Zrozumiałem, że Towarzystwo Strażnica niczym nie różni się od innych korporacji. Filmy dokumentalne, pokazujące cierpienie ofiar zasady dwóch świadków przeraziły mnie bardziej niż kilka osób otaczanych przez antyterrorystów w piwnicy.

Jakiś czas później zostałem wezwany do biblioteczki przez dwóch starszych zboru. Po zamknięciu drzwi na klucz, pokazali mi mój profil na jednym z serwisów. Zostałem oskarżony o jawne propagowanie homoseksualizmu i sianie zgorszenia wśród braci w wielu zborach. Czyżbym umieścił gdzieś zdjęcia, jak całuję się z mężczyzną? Ach, nie, to tylko trzy literki układające się w angielski przymiotnik "szczęśliwy, kolorowy", wpisane w informacjach osobistych. Zadano mi pytanie, na które zażądano odpowiedzi tak lub nie: "Rozumiem, że uważasz, że nie ma w tym nic niestosownego?". Szczęśliwie znałem już książkę "Paście" i wszystkie procedury, jakie moi sędziowie wypełniali niczym algorytm. Okazałem skruchę. Nie powołano komitetu sądowniczego. Rodzice dalej mogą ze mną rozmawiać. Nie muszą spotykać się z ostracyzmem za wykluczonego syna.

Tekst wyszedł niestety przydługi, acz zawarłem w nim całą historię swojego życia. Historię, której nie opowiadałem jeszcze nikomu. Może nie spodoba się ona społeczności Forum - w końcu żyjemy w Polsce. Jestem przyzwyczajony do traktowania mnie z góry. Zrzucenie tego ciężaru jest jednak niezwykle terapeutyczne. Pozwala mi spojrzeć krytycznym okiem na dwadzieścia dwa lata życia pod wieżyczką. Jestem młody, i - jak mówił Mickiewicz - durny, ale dzięki sjwp.pl oraz innym stronom dowiedziałem się wreszcie Prawdy. Prawdy absolutnej, która nie podlega nowelizacji ani lepszemu zrozumieniu. Prawdy opartej na świadectwie setek osób, które przeżyły to, co ja. Przeżyły Strażnicę.
Konto to umacnia zaufanie do danej przez Jaskra obietnicy, że zanim przeminie pokolenie pamiętające wydarzenia z roku 1975, Towarzystwo Strażnica zmieni swoje zrozumienie jeszcze z dziesięć razy.


Offline Gandalf Szary

  • Pionier specjalny
  • Wiadomości: 1 944
  • Polubień: 3116
  • Najbardziej boję się fanatyków.
Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #1 dnia: 19 Luty, 2020, 18:16 »
Witaj Jaskier. Jak widzę jestem pierwszy, który Ciebie przywita na tym forum. A więc witam. Jesteś kolejną osobą, która tragiczną historię pisze. Jak dla mnie jesteś i tak szybki. Mi osobiście zajęło 30 lat na zorientowanie się jaka jest organizacja ŚJ.
Pisz, opowiadaj, dziel się swoimi doświadczeniami. Z postu jaki napisałeś wnioskuje, że jesteś inteligentnym, wykształconym młodzieńcem. Całe życie przed tobą, 22 lata? Ja obudziłem się z letargu z siwą brodą >:D
„Nikt nie jest tak bardzo zniewolony jak ktoś, kto czuje się wolnym, podczas gdy w rzeczywistości nim nie jest”.

Johann Wolfgang Gothe,


Offline Roszada

Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #2 dnia: 19 Luty, 2020, 18:22 »
Witaj i podziwiam szybką decyzję. :)


Offline HARNAŚ

  • Pionier specjalny
  • Wiadomości: 2 967
  • Polubień: 9775
  • Nie mów co myślisz . Myśl co mówisz.
Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #3 dnia: 19 Luty, 2020, 18:51 »

Szacunek za szczerość, ukłon za odwagę.

Historia do myślenia i wyciągania wniosków, nie do oceniania.


Offline Sebastian

  • Pionier specjalny
  • Wiadomości: 4 619
  • Polubień: 6257
  • tel.kom.+48 799831259 Stowarzyszenie@WYZWOLENI.org
Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #4 dnia: 19 Luty, 2020, 19:15 »
witaj


Offline Nemo

  • El Kapitan
  • Wiadomości: 4 759
  • Polubień: 11592
  • Często pod wiatr. Ale zawsze własnym kursem.
Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #5 dnia: 19 Luty, 2020, 19:42 »
Jestem przyzwyczajony do traktowania mnie z góry. Zrzucenie tego ciężaru jest jednak niezwykle terapeutyczne.
Cześć Jaskier. Nie bój żaby, jak to Ferdek powiada. Tutaj nie będziesz traktowany z góry. To miejsce niejednego przywiodło i niejeden znalazł w tym miejscu swoista terapię. Ja też, chociaż jeszcze na poprzednim forum. Ale wygadanie się jest znaczną ulgą. Pisz, czytaj, korzystaj z wiedzy tu zawartej i dziel się swoją wiedzą.
Pozdrowienia z kujawsko-pomorskiego.
Niemądrym jest być zbyt pewnym własnej wiedzy. Zdrowo jest pamiętać, że najsilniejszy może osłabnąć, a najmądrzejszy się mylić.
Mahatma Gandhi


Offline Nadaszyniak

  • Pionier specjalny
  • Wiadomości: 4 418
  • Polubień: 6513
  • Psychomanipulacja owieczek # wielkiej wieży(Ww)
Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #6 dnia: 19 Luty, 2020, 19:43 »
Witaj JASKIER:
Mam nadzieję, że długo pozostaniesz z Nami, Twoja krótka biografia jest interesująca godna uwagi, czytałem z zaciekawieniem.
Zapytam nieśmiało to imię z pewnej słynnej trylogii W....?, dlaczego zapytałem, bo kwiatek nie pasuje do Ciebie- pozdrawiam  :) :)


Offline Nemo

  • El Kapitan
  • Wiadomości: 4 759
  • Polubień: 11592
  • Często pod wiatr. Ale zawsze własnym kursem.
Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #7 dnia: 19 Luty, 2020, 19:51 »
Zapytam nieśmiało to imię z pewnej słynnej trylogii W....?, dlaczego zapytałem, bo kwiatek nie pasuje do Ciebie- pozdrawiam  :) :)
Przecież to jaskier.  ;D No chyba że Zamachowskiego z lutnią sobie wstawi na awatara.  ;D
Niemądrym jest być zbyt pewnym własnej wiedzy. Zdrowo jest pamiętać, że najsilniejszy może osłabnąć, a najmądrzejszy się mylić.
Mahatma Gandhi


Offline PoetaMroku

Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #8 dnia: 19 Luty, 2020, 20:02 »
Jaskier. Powiem Ci szczerze nie toleruje homoseksualizmu ale należy ci się ogromny szacunek i słowa uznania. Doskonale wiem jak sie czujesz, w zborze też jestem tylko cyfrą na liście obecnych, nie mam żadnych znajomości mimo wyciągania dłoni, często mam myśli samobójcze jestem tylko dla tego w organizacji aby nie stracić mamy taty i siostry, najgorszy wybór dla człowieka to wybór między sobą a rodziną, nigdy nie chciałem chodzić do służby, będąc mały zawsze mnie wyzywali i smiali się ze mnie, czesto z tego powodu się biłem. Szkoda ze nikt nie widzi naszego cierpienia :)


Offline Takajaja

Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #9 dnia: 19 Luty, 2020, 21:04 »
Witam Serdecznie na Forum Jaskier

Fajnie że do nas zawitałeś :))
Fajnie że opisaleś swoją historię. Brawo!!

Wspolczuje sytuacji :(( i trzymam kciuki za twoją lepszą przyszlosc.
Dasz rade....musisz...kto, jak nie TY :))


« Ostatnia zmiana: 19 Luty, 2020, 21:06 wysłana przez Takajaja »


Offline trigger_finger

  • Nieochrzczony głosiciel
  • Wiadomości: 46
  • Polubień: 124
  • My psychiatrist said- maybe life isn't for everyon
Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #10 dnia: 19 Luty, 2020, 22:16 »
Zrzucenie tego ciężaru jest jednak niezwykle terapeutyczne.

Witaj :)
Potwierdzam, nikt nie zrozumie Cię lepiej niż Ci, którzy przeszli to samo!


Offline Lechita

Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #11 dnia: 20 Luty, 2020, 11:44 »
Witaj Jaskier w naszej wesołej ekipie!   
Na początek powiem, że bardzo mi się spodobało Twoje określenie "Przeżyły Strażnicę".  Brzmi nieco mrocznie i bardzo prawdziwie. Potwierdzę to co pisali moi poprzednicy. Nikt - a na pewno nikt normalny -  nie będzie na Ciebie patrzył tu z góry. Ludzie tu są różni, najróżniejsi. Każdy na swój sposób jest wyjątkowy i cenny. Twoja historia także jest godna uwagi. Przede wszystkim cieszę się, że tak szybko "przejrzałeś" Orga. Co będzie dalej , sam musisz zdecydować. Ja w każdym razie życzę Ci powodzenia. Nikomu nie pozwól decydować o swoim życiu i swoich wyborach.

Serdecznie pozdrawiam - Lechita :)
"Czytaj wszystko, słuchaj każdego. Nie dawaj wiary niczemu, dopóki nie potwierdzisz tego własną wnikliwą analizą"  William "Bill" Cooper


Offline Marzena

Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #12 dnia: 20 Luty, 2020, 14:34 »
Witaj wśród myślących 😉 pozdrawiam
niespodzianka, też mam uczucia


Offline Jaskier

  • Nieochrzczony głosiciel
  • Wiadomości: 37
  • Polubień: 139
  • Wielka Rzesza Baranów
Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #13 dnia: 20 Luty, 2020, 14:40 »
Po wizytach na różnych polskich forach nie spodziewałem się tak ciepłego i miłego przyjęcia. Wszystkim Wam bardzo dziękuję za słowa powitania i uznania. Jeśli chodzi o wybór nicka, główną inspiracją była oczywiście postać o tym imieniu, ale jaskra to także choroba wzroku. A ja właśnie na oczy przejrzałem. Trochę symboliki nie zawadzi.

Pozwolę sobie w tym miejscu jeszcze na zauważenie pewnego faktu. Literatura WTS określa osoby, które się odłączyły (odszczepieńcy [1980], odstępcy [obecnie]) jako ludzi albo niespełna rozumu, albo motywowanych czystą nienawiścią do Boga i jego ludu. Może po części przez to uwarunkowanie spodziewałem się raczej chłodnego przyjęcia świeżego młodziaka do zgranej grupy dorosłych ludzi. Wasze serdeczne zapewnienia o szacunku zadają kłam doktrynie o odstępcach-pożeraczach dusz. Wierzę, że znajdę na tym forum dużo interesujących materiałów i będę mógł kontynuować swoje badania Towarzystwa Strażnica. Z tego miejsca składam wyrazy uznania Roszadzie za wysiłek włożony w dział "Historia świadków Jehowy". Przebrnięcie przez taką ilość materiału zajmie trochę czasu. Ale, w końcu od tego jest studium osobiste.

Serdeczne pozdrowienia i do zobaczenia w innych wątkach!
Konto to umacnia zaufanie do danej przez Jaskra obietnicy, że zanim przeminie pokolenie pamiętające wydarzenia z roku 1975, Towarzystwo Strażnica zmieni swoje zrozumienie jeszcze z dziesięć razy.


Offline matowa

Odp: Przywitanie
« Odpowiedź #14 dnia: 20 Luty, 2020, 15:15 »
I znów młoda osoba! Czuję się coraz bardziej swobodnie tutaj dzięki Wam :P. Co zmierzasz dalej? Skąd jesteś?
Napis z butelki wina mówi:
"Koty nie chodzą na spacery, żeby gdzieś dojść, a żeby odkrywać."
Nie jestem niczyim krytykiem, ale do nikogo nie należę.