DLACZEGO JAKUB WALCZYŁ Z BOGIEM?
Jakub to sprytny oszust, który już na samym początku swojej kariery wykiwał rodzonego brata Ezawa i przyjął zamiast niego błogosławieństwo ojca, co (przynajmniej w teorii) awansowało go jako przyszłą głowę rodu. Jednak na wszelki wypadek, obawiając się zemsty Ezawa wziął nogi za pas i powędrował aż do potoku Jabbok. (Rdz 32:22-30)
Nie znamy szczegółów tej walki — nie wiemy, czy przypominała boks, kickboxing (np. K-1), Muay Thai czy MMA. Brak jest też wiadomości, kto zaczął tą walkę. Wiadomo jedynie, że trwała całą noc i długo pozostawała nierozstrzygnięta, aż do momentu, gdy Bóg przetrącił Jakubowi biodro.
Zdumiony jego niezwykłą wytrwałością, Bóg zmienia mu imię na Izrael — jakby nowe miano miało odciąć go od przeszłości i sprawić, że nie będzie już kojarzony z dawnymi szwindlami. Ślad tej nocy jednak pozostaje: Jakub będzie kulał do końca życia.
Wniosek
Kuba przez całe życie próbował kontrolować rzeczywistość swoimi przekrętami. Tej jednej nocy spotyka jednak coś, czego nie jest w stanie opanować. Walczy, ale nie zwycięża na własnych zasadach. Wychodzi z tego starcia fizycznie osłabiony, lecz wewnętrznie silniejszy. Nie opuszcza tego spotkania bez zmiany — ani bez kosztu. Jednak ten koszt nie jest karą, lecz ceną przemiany.
Ostatecznie Jahwe pozwala mu żyć, daje mu błogosławieństwo, ale zostawia inwalidztwo jako trwałe przypomnienie. Zatem przyczyną rozpoczęcia bijatyki było naprawienie charakteru Jakuba.
A jak oceniają to moi koledzy?
