BUNT ANIOŁÓW
Diabeł i inne demony zostały przez Boga stworzone dobre z natury, lecz same uczyniły się złymi
Sobór Laterański IV (1215)
Jeśli bowiem Bóg nie oszczędził aniołów, którzy zgrzeszyli, ale strąciwszy ich do piekła, wydał więzom ciemności, aby byli zachowani na sąd; 2P 2:4
Chcę więc wam przypomnieć, chociaż już kiedyś o tym wiedzieliście, że Pan, który wybawił lud z ziemi Egiptu, potem wytracił tych, którzy nie uwierzyli. Także aniołów, którzy nie zachowali swego pierwotnego stanu, lecz opuścili własne mieszkanie, zatrzymał w wiecznych pętach w ciemnościach na sąd wielkiego dnia. Jdt 1:5-6
Kościół naucza, że szatan i inne demony byli pierwotnie dobrymi aniołami stworzonymi przez Boga, ale z własnej woli zbuntowali się przeciw Niemu i stali się złymi duchami.
Pismo Święte mówi o tym upadku aniołów. Tradycja Kościoła widzi w nim wolny wybór sprzeciwu wobec Boga. Ten bunt jest nieodwracalny, ponieważ był dokonany w pełni świadomie.
Grzech tych aniołów polegał na radykalnym i nieodwołalnym odrzuceniu Boga i Jego królestwa. Ich decyzja była ostateczna.
Szatan jest przedstawiany w Biblii jako „kusiciel” i „ojciec kłamstwa”, który próbuje odciągnąć ludzi od Boga. To on skusił pierwszych ludzi do grzechu.
Choć szatan działa w świecie i nienawidzi Boga oraz Jego królestwa, jego moc nie jest nieskończona. KKK 391-395
Teologia chrześcijańska przyjmuje, że bunt aniołów wydarzył się na samym początku historii stworzenia, zanim doszło do kuszenia pierwszych ludzi w Księga Rodzaju (Rdz 3).
Wy jesteście z waszego ojca – diabła i chcecie spełniać pożądliwości waszego ojca. On był mordercą od początku i nie został w prawdzie, bo nie ma w nim prawdy. Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa. J 8:44
Ta prawda wiary pokazuje, że ojcem każdego członka zgromadzenia faryzeuszy jest diabeł i że był on od samego początku swojego powstania mordercą.
On był mordercą od początku (gr. ap’ archēs – od początku) daje nam właściwe ramy czasowe zaistnienia diabła, jeżeli tylko zapoznamy się z identycznym określeniem dotyczącym zaistnienia boga Logosa: Na początku (ap’ archēs) był Logos, a Logos był u boga i bogiem był Logos. J 1:1.
Ponieważ logicznie początek może być tylko jeden, więc co zaistniało najpierw: diabeł czy Logos, a może na początku Jahwe stworzył Niebo i Ziemię Rdz 1:1.
Definicja początku jest tylko jedna:
Początek to moment, chwila lub miejsce, w którym coś się zaczyna, bierze swój początek, powstaje lub ma swoje źródło. Jest to pierwszy element ciągu, zdarzenia lub czasu. Antonimami tego słowa są koniec lub kres.
Nie może być ani kilku początków, tak samo jak nie mogą zaistnieć na przykład cztery końce. Czas jest bardzo pod tym względem wymagający. Dlatego też całe Pismo Święte nie jest oparte na ludzkiej logice, ale na boskiej prawdzie, która dopuszcza do operowania nonsensami patrząc na to z czystej ludzkiej perspektywy.
Z pojawieniem się diabła mamy do czynienia z podobną sytuację o której wspomina Paweł: Przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć Rz 5:12. Tak samo można powiedzieć o bezimiennym diable, który dał swoim braciom zły przykład, i zaraza zła rozprzestrzeniła się w strasznym tempie, proporcjonalnie do wzrostu ludności świata.
Jednakże pojawia się następny problem. Ani Stary, ani Nowy Testament nie mówi kiedy ten pierwszy diabeł się zbuntował, bo Jeżeli chodzi o Adama, to najwyraźniej go kusił przebiegły wąż, który za swój niegodziwy czyn najprawdopodobniej stracił swoje kończyny i od tego momentu musiał pełzać. Jak widać Bóg może nie jest rychliwy ale sprawiedliwy. Jest winny, jest i kara. I od tej pory węże nie wiodą już ludzi na pokuszenie. Co innego tacy diabli. Wszystko im do tej pory uchodzi bezkarnie. Ani Nowy Testament ani tym bardziej Stary (w którym nigdzie nie pojawia się diabeł) nic nie wspominają o bożym planie wykorzystania diabła w celu zbawienia człowieka od jego grzechów. A przecież logicznie, skoro on pozwolił na jego zaistnienie istnienie to musiał w tym mieć jakiś cel, bo inaczej byłby bezmyślny. A skoro miał jakiś cel to nie może puścić diabła na żywioł, tylko musi nad nim panować tak jak nad każdym materialnym i niematerialnym bytem. Gdyby było by inaczej, to Jahwe nie byłby we wszystkich dziedzinach Wszech..... a tylko wymyślonym przez człowieka safandułą. Dlatego też pojawiający się Zły Duch, który skłania Dawida do wykonania cenzusu ludności Izraela działa na rozkaz Jahwe - 1 Księdze Kronik 21:1
W Nowym Testamencie następuje istna powódź niepodporządkowanych żadnemu z bogów złych chuchów. Nowy Testament dopuszcza do istnienia zarówno diabła jak i szatana, chociaż są to byty zupełnie od siebie niezależne. Ha Satan jest czymś na kształt niebiańskiego, posłusznemu bogu i działającego zawsze na jego rozkaz prokuratora. Co gorsza niektóre przekazy utożsamiania diabła z ha Satanem, jak czyni to np. Ap 12:9 Smok został zrzucony, stary wąż, zwany Diabłem i Szatanem.
Poza Diabłem i Szatanem potykamy także inne klasy podłych, a stworzonych przez Najwyższego duchów, jak np. Zły Duch czy Demon. I kilka kobiet, które uwolnił od złych (πονηρός - ponēros) duchów (πνεῦμα - pneuma) i chorób: Maria, zwana Magdaleną, z której wyszło siedem demonów (δαιμόνιον- daimonion) Łk 8:2. Stąd wniosek, że demony mogą występować w septemie, w celu zwiększenia swoje skuteczności działania.
Stworzony przez boga demon początkowo zamieszkiwał jedynie tereny Grecji, gdzie był istotą stojącą w hierarchii poniżej boga a powyżej człowieka. Demony można podzielić na dwie klasy. Jedna z nich pełni funkcje opiekuńcze w stosunku do człowieka, druga klasa wręcz przeciwnie, tylko jemu szkodzi. Z nieznanych dla nas powodów, do Palestyny przedarły się hordy jedynie tych złych demonów.
Pojawia się też klasa Nieczystych Duchów: A w ich synagodze był człowiek mający ducha nieczystego (a̓κάθαρτος - akathartos) , który zawołał... Mk1:23.
Istnieje także podklasa Nieczystych duchów - Legion, występujących jedynie en masse: I zapytał go: Jak ci na imię? A on odpowiedział: Na imię mi Legion (Λεγεών - legeōn), bo jest nas wielu (Dokładniej - ok. 5000). Mar 5:9
Apostoł Marek wydaje się być skarbnicą wiedzy i ekspertem w dziedzinie złych duchów, jak to widzimy w Mk 9:17 - A jeden z tłumu odpowiedział: Nauczycielu, przyprowadziłem do ciebie mego syna, który ma Ducha Niemych (ἄλαλος - alalos).
Nie należy także zapominać o istnieniu w Księdze Apokalipsy złego ducha, który swoją aparycją powala na kolana wszystkie inne boskie stworzenia. Mówię tu o smoku. Nie, nie o tym z Wawelu ale z Nowego Testamentu. A istnienie tych stworzeń zostało potwierdzone zarówno przez biskupa Wincentego Kadłubka w jego Historii Polski, jak i Świętego Jana z Patmos w jego Księdze Apokalipsy. Obie te dwie relacje znalazły się, aby przekazać ludziom prawdę. Inaczej by się znalazły w skarbczyku bajek. A więc tak jak nie można podważyć boskiego przesłania o istnieniu smoków, to tym bardziej nie można podważać słów mistrza Kadłubka, który swoją biskupią sakrę otrzymał bezpośrednio z rąk papieża.
