Dla JW bardziej wlasciwe bylo by okreslenie "parodia" albo "profanacja"
Samo slowo "pamiatka" jest dla mnie obrazajacym splyceniem, caly idiom - "pamiatka smierci Jezusa" - jest bardziej odpowiedni.
Jest to częste nieporozumienie. Słowo „pamiątka” kojarzy się nam się właśnie z tym co napisałeś.
. Nie jest to również obrzęd ustanowiony przez Jezusa dla upamiętnienia Jego życia i działalności.
„Pamiątką” nazywano w Biblii ofiarę (Wj 30,16 ; Lb 31,54 ; Syr 45,16 ; Syr 50,16),
najczęściej tę część ofiary, która była przeznaczona na całkowite zniszczenie
(spalenie - Kpł 2,2;2,9; 2,16;5,12 ;6,8;24,7 ;Lb 5,26).
Jezus nawiązał do obrzędu zawierania przymierza przy użyciu krwi zwierzęcia ofiarnego
„Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!” (1 Kor 11,25).
Biblijne pojęcia ofiary to to co przede wszystkim jednoczy i należy powiedzieć że Pamiątka to ofiara która jest nie tyle wspomnieniem, co uobecnieniem pewnego wydarzenia.
I tak Pasha Jezusa jest uobecnieniem Jego Ofiary, tak jak obchodzona przez Żydów na pamiątkę wyjścia z Egiptu Pasha jest dla nich nie tylko wspomnieniem, ale kultywowaniem Przymierza Mojżeszowego.
Na jeszcze jeden, ważny aspekt ofiary „anamnesis” (Pamiątki) wskazuje na tekst:
„Gdy w waszym kraju będziecie wyruszać na wojnę przeciw nieprzyjacielowi, który was napadnie, będziecie przeciągle dąć w trąby. Wspomni wtedy na was Pan, wasz Bóg, i będziecie uwolnieni od nieprzyjaciół. Również w wasze dni radosne, w dni święte, na nowiu księżyca, przy waszych ofiarach całopalnych i biesiadnych będziecie dąć w trąby; one będą przypomnieniem o was przed Panem. Jam jest Pan, Bóg wasz.”/Lb 10,9-10/
Ofiara Pamiątki otrzymuje tu zupełnie niespodziewany wymiar – stanowi (na równi z trąbami) „przypomnienie Bogu” o Przymierzu (czyli inaczej mówiąc stanowi prośbę o opiekę z powołaniem się na Przymierze).
Charakterystyczne jest to, że owa Pamiątka poprzedzała czas koniecznej interwencji Boga.
(Oczywiście, Bóg pamięta sam z siebie. Jak każda modlitwa, akt ten ma raczej uzmysłowić człowiekowi pod czyją opieką pozostaje i stanowić akt oddanie się pod tę opiekę.)
W tym sensie Wieczernik stanowi Ofiarę Pamiątki, w której Jezus wzywa na pomoc swojego Ojca – pomoc, dzięki której pokonuje Szatana. Bóg odpowiada Jezusowi wyprowadzając Go spośród zmarłych (Hbr 13,20).
