Jako ADMINISTRATOR i strażnik tej wyjątkowej przestrzeni w sieci, mam zaszczyt skierować do Ciebie osobiste, dyskretne zaproszenie do współtworzenia naszej elitarnej społeczności.
Tworząc to miejsce, kierowałem się wizją zbudowania absolutnie bezpiecznej, kameralnej przystani dla umysłów poszukujących prawdy, autentycznego dialogu i głębi, której próżno szukać w dzisiejszym, powierzchownym internetowym świecie.

Pragnę podkreślić z całą stanowczością rzecz najważniejszą:
nasze forum jest całkowicie ukryte w wyszukiwarce Google, pozostając absolutnie niewidocznym dla przypadkowych przechodniów, algorytmów oraz publicznego widoku.
To cyfrowy azyl, do którego dostęp mają wyłącznie nieliczni, ponieważ wstęp na forum jest zarezerwowany tylko dla ściśle wyselekcjonowanych osób.
Samodzielnie i z najwyższą precyzją analizuję profile potencjalnych klubowiczów, kierując zaproszenia wyłącznie do wybranych jednostek z wąskich, zaufanych i niszowych platform.
Czynię to z pełnym poczuciem odpowiedzialności za czystość, spokój oraz przyjazną atmosferę tego miejsca, odcinając grubą kreską wszelki internetowy zgiełk, toksyczność i anonimowy hejt.

Jako ADMINISTRATOR głęboko wierzę w absolutną wolność słowa oraz otwartość na drugiego człowieka – warto w tym miejscu nadmienić, że jako NADASZYNIAK jestem pod innym nickiem, to ''Enklawa myśli'' jest znacząca na platformie, a fundamenty i pierwotne inspiracje naszego klubu zakorzenione są w szeroko pojętej tematyce duchowej, filozoficznej i religijnej.

Dbam o to, aby przestrzeń ta tętniła życiem w wielu innych wymiarach. Moje własne, szerokie horyzonty sprawiają, że w ''Enklawie Myśli'' możesz swobodnie i bez skrępowania poruszyć dosłownie każdy temat – od zaawansowanej nauki i sztuki, przez literaturę, aż po codzienne, ludzkie wyzwania i dylematy.
Jedyne, czego bezwzględnie oczekuję w zamian, to zachowanie wzajemnego szacunku, kultury osobistej oraz fundamentalnych granic przyzwoitości.
Cenię jakość ponad masowość, a elitarność ponad popularność.
Jestem głęboko przekonany, że Twoja wyjątkowa wrażliwość, intelekt oraz unikalna perspektywa patrzenia na świat staną się dla nas bezcennym wzbogaceniem.
Będzie mi niezwykle miło, jeśli przyjmiesz to elitarne zaproszenie, przekroczysz próg naszej niewidzialnej dla świata społeczności i zechcesz budować tę wyjątkową tajemnicę razem ze mną.
Z poważaniem: NADASZYNIAK
Ps. Jeżeli Jesteś zainteresowany - napis na priw

Pytałem P. Andryszczaka o osobę Kyubii.

Powiedział: "nie znam człowieka".

Tu jest forum, na którym udziela się Piotr:

https://www.facebook.com/groups/278689270862110

To jaki sens to miało?

   ... nowe światła ...
   ... nowy porządek ...
   ... nowe zrozumienie ...
   ... nowe olśnienie ...

   ... a owieczki wciąż tańczą tak jak im zagrają ...





   

Nic nie wynika z Kyubiego dywagacji.
Uprawia walkę z wiatrakami.
Nie ma chłop co robić to sobie znalazł wroga i ugania sie za nim.

zauważcie Kyubii wpada na forum, jak szczuć chce na Andryszczaka. Tak na codzień go nie ma.

Muszę podać Andryszczaka profil by wiedział gdzie go ma szukać:

https://www.facebook.com/piotr.andryszczak.9

Niech Kyiubi zapyta gdzie działa na na forach biblijnych i niech tam ściga, a nie tu głowę ludziom zawraca swoimi sprawami i Jehowami.

 Trochę poboczny temat w temacie imienia Bożego. Jak wiemy, wszędzie czytamy(również w literaturze ŚJ),że prawidłowa wymowa tego imienia poszła w zapomnienie, ponieważ Żydzi w codziennej mowie unikali wymawiania tego imienia. Kapłani rzadko je wymawiali w świątyni, a po 70 roku rozproszenie Żydów wbiło gwóźdź do trumny. No ale do rzeczy. Byliśmy ŚJ. Podstawą nauki o imieniu Bożym u ŚJ jest narracja, że Pan Jezus podczas swojej misji OBJAWIŁ ludziom imię. W sensie dosłownym i przenośnym. Chrześcijanie mieli iść głosić poganom Jezusa, ale przy okazji musieli wspomnieć kim jest jego ojciec. Poganom imię Boga Żydów nie było znane. Teraz pytanie: dlaczego ŚJ przenoszą ciężar zaniku poprawnego brzmienia imienia wyłącznie na Żydow? Co z uczniami Jezusa, którym on to imię OBJAWIŁ? ŚJ nauczają, że w modlitwie Ojcze Nasz jest formuła: święć się imię Twoje. ŚJ uczą, że to imię było znane chrześcijanom i oni to imię uświęcali. Dlaczego zatem nie przetrwała prawidłowa wymowa imienie Bożego, skoro uczniowie Jezusa ją znali i mieli to imię wypowiadać w trakcie służby misjonarskiej? Cytat z publikacji ŚJ: '' Jehowa pragnie, żeby Jego imię było otoczone chwałą. W gruncie rzeczy jest to najważniejsza rzecz, do której dąży.'' Jeżeli tak jak twierdzą ŚJ to imię było znane chrześcijanom i otaczane chwałą, to co się stało, że mimo to, nie znamy jak prawidłowo się je wymawia? Odstępstwo? Odstępstwo to tworzenie różnych doktryn, ale nie celowe u chrześcijan zaprzestanie posługiwanie się imieniem. Jezus powiedział:''  "A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata". Jezus jest głową zboru, prowadzi namaszczonych duchem chrześcijan(144k:)). I co się dzieje? Ci namaszczeni posłuszni kierownictwu głowy zboru zapominają o imieniu Boga? Przestają publicznie lub w swoim zgromadzeniu je wymawiać? Z jakiego powodu? Czy jednak wniosek jest taki, że faktycznie pierwsi chrześcijanie nie posługiwali się tym imieniem tak, jak to sugeruje CK? Strażnica 1993r:''Czy uczniowie Jezusa używali imienia Bożego (oddawanego w języku polskim przez „Jehowa” lub „Jahwe”)? Dowody wskazują, że tak. Jezus nauczył swych naśladowców modlić się do Boga: „Niech będzie uświęcone imię Twoje” (Mateusza 6:9, Romaniuk).'' Dalej w tym samym artykule czytamy:''Rzekomi chrześcijanie(podkreślenie mioje) przestali używać imienia Bożego, a nawet wyrugowali je z odpisów Septuaginty oraz z Ewangelii i pozostałych ksiąg biblijnych dopiero wtedy, gdy do chrystianizmu wkradło się odstępstwo, wskutek czego odszedł on od prostych nauk Jezusa.'' A co z nie-rzekomymi ale prawdziwymi chrześcijanami, z którymi Pan Jezus miał być do końca i ich głową? Dlaczego nie zachowała się w formie ustnej i pisemnej poprawna forma głoszona przez tych prawdziwych, a nie rzekomych chrześcijan?Czyżby ci prawdziwi z jakiś powodów zaprzestali uświęcać imię Boga lub je uświęcali w dziwaczny sposób bez wspominania o nim? Nie przypominam sobie nigdzie w literaturze ŚJ wyjaśnienia jak to się stało, że nie znamy poprawnej formy, skoro prawdziwi i wierni chrześcijanie mieli je uświęcać pomiędzy narodami w swojej służbie misjonarskiej.