Do ŚJ trafiłem przypadkiem, kiedy podczas spaceru zobaczyłem stoisko z ich wydawnictwami. To było dla mnie coś nowego, bo nigdy nie spotkałem się, z podobnym system jeżeli chodzi o królujący w Polsce Kościół Katolicki. Do tego mementu nie interesowałem się Pismem, ale to spotkanie zadecydowało, że postanowiłem przy ich pomocy je studiować. Przekonałem się, że nieodłączna pycha i moralne ubóstwo towarzyszące co niektórych duchownym katolickim są w ich stowarzyszeniu nieobecne, podobnie jak zasada odrzucenia nałogów i obyczajów, które rozkładają społeczeństwa chrześcijańskie. Byłem zafascynowany ich wiedzą i energią z jaką przekonywali mnie do swoich poglądów na życie. Byłem w tym zborze około 6 lat i zawarłem z nimi wiele przyjaźni. W końcu, nie zgadzając się z niektórymi ich doktrynami, dobrowolnie, ku ich wielkiemu żalowi powziąłem samodzielną decyzję o opuszczeniu zgromadzenia. Do dzisiaj jednak utrzymuję z niektórymi z moich dawnych braci kontakty towarzyskie, na przykład z moim Starszym, z którym łączą mnie dalej serdeczne stosunki. Bardzo często dzwonimy do siebie i prowadzimy dyskusje na biblijne tematy. Różnice w poglądach nie wpłynęły w żaden sposób na naszą przyjaźń w myśl powiedzenia: żyj i daj innym żyć. Czy moja odpowiedź Cię zadowoliła? A tak przy okazji, czy nie uważasz, że wcinanie się innych (nawet jeżeli się ma stopień kapitana) w naszą korespondencję nie świadczy o braku kultury?

Ja bym nie spodziewał się odpowiedzi. Co najwyżej następna wklejka.

Nemo,
według mnie to celowe działanie. Jeśli ktoś wejdzie na forum, najpierw będzie musiała przebrnąć przez kilka stron tych elaboratów. A to bardzo zniechęcające...