Chrzest u Świadków Jehowy to bardzo ważny moment w życiu ich wyznawcy — symboliczny akt oddania się Bogu i rozpoczęcia pełnoprawnego członkostwa w zborze.
Jak wygląda chrzest?
Nie jest to chrzest niemowląt – chrzczą się wyłącznie osoby świadome swojej decyzji. Poprzedza go nauka Biblii i okres przygotowania (często miesiące lub lata). Kandydat musi uznać nauki Świadków Jehowy i prowadzić życie zgodne z ich zasadami.
Chrzest odbywa się przez całkowite zanurzenie w wodzie (zwykle w basenie, jeziorze lub sali kongresowej).
Jak wygląda sam obrzęd?
Przed zanurzeniem padają dwa pytania dotyczące wiary i oddania Bogu.
Następnie osoba jest całkowicie zanurzana w wodzie na chwilę.
Całość ma charakter prosty, bez rozbudowanych rytuałów.
Co oznacza chrzest?
Publiczne zobowiązanie do życia według zasad biblijnych według interpretacji Świadków Jehowy.
Uzyskanie pełnego statusu głosiciela i członka zboru.
Początek życia religijnego opartego na regularnej działalności i studium Biblii.

 Chrzest w Judaiźmie

W judaizmie nie ma chrztu w sensie chrześcijańskim (czyli jednorazowego sakramentu włączenia do religii). Zamiast tego istnieje rytualne zanurzenie w wodzie, czyli mikwe (hebr. מִקְוֶה). Co to jest mikwe? Mikwe to specjalny zbiornik z „żywą wodą” (np. deszczową lub źródlaną), w którym wykonuje się pełne zanurzenie ciała w celach rytualnej czystości.

Do czego służy? W judaizmie zanurzenie w mikwe ma różne znaczenia, np.: oczyszczenie rytualne po określonych sytuacjach (np. kontakt ze zmarłym), przed świętami lub szabatem w niektórych tradycjach,przez kobiety po menstruacji (w judaizmie ortodoksyjnym), przez osoby przechodzące gijur (nawrócenie na judaizm).
Czy to „chrzest”? Nie. Różnica jest zasadnicza: chrzest = jednorazowy akt włączenia do religii (chrześcijaństwo), mikwe = rytuał oczyszczenia i odnowy, powtarzalny. Osoby przechodzące na judaizm rzeczywiście zanurzają się w mikwe, ale to tylko jeden z elementów całego procesu (obok nauki i akceptacji przykazań), a nie „chrzest” w chrześcijańskim sensie.

Ale mamy także drugie dno. Włączenie do wspólnoty niemowlęcie w rytuale jego obrzezanie rodzi problemy natury etycznej. Czy można kogoś włączyć do danej religii bez jego zgody?

Chrzest Janowy to praktykowany przez Jana Chrzciciela chrzest w rzece Jordan jako znak nawrócenia (grec. metanoia) i przygotowania na nadejście „Królestwa Bożego”. Kluczowe było symboliczne obmycie z grzechów i zmiana życia na ten zgodny z zapisami Tory.

Chrzest w chrześcijaństwie
 
Jest to jeden z najważniejszych obrzędów religijnych, który oznacza wejście człowieka do wspólnoty chrześcijańskiej.
Chrzest symbolizuje:
oczyszczenie z grzechu (szczególnie tzw. grzechu pierworodnego),
rozpoczęcie nowego życia w wierze,
przynależność do Kościoła.
W wielu tradycjach chrześcijańskich uważa się go za sakrament (czyli święty znak ustanowiony przez Jezusa Chrystusa).
Jak wygląda chrzest?
Najczęściej obejmuje:
polanie wodą głowy lub zanurzenie w wodzie,
wypowiedzenie formuły religijnej (np. „Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”),
modlitwę i błogosławieństwo.
Kto przyjmuje chrzest?
Różne wyznania mają różne podejście:
katolicyzm, prawosławie, większość protestantów – chrzci się zwykle niemowlęta,
niektóre wspólnoty protestanckie (np. baptyści) – chrzczą tylko osoby świadomie wierzące (tzw. chrzest wierzących).

2. Skutki chrztu są obiektywne, nie subiektywne
 Kościół mówi, że chrzest:
gładzi grzech pierworodny,
włącza do wspólnoty Kościoła,
daje łaskę uświęcającą.

Z materialistycznego punktu widzenia, (samej biologii) nie ma żadnego sensu chrzczenia kogoś nieprzytomnego jak niemowlę. Nie ma przecież on w ogóle rozeznania rzeczywistości. To jak ochrzczenie kota. Wyobraźmy sobie przypadek, że ktoś chrzci niemowlę. Czy polanie wodą i wyszeptanie: ja chrzczę ciebie w imię ojca i syna i ducha świętego coś zmienia w jego psychice oprócz spowodowania jego wrzasku? Absolutnie nic. Co innego gdyby religia udowodniła w sposób naukowy istnienie grzechu pierworodnego jak i to w jakim sposobem w mózgu niemowlęcia rodzi się przekonanie o przynależności do takiego czy innego kościoła. Bo przecież to ostanie jest najważniejsze. Tyle, że nie pojawia się żadna mierzalna, specyficzna zmiana neuronalna odpowiadająca „przynależności religijnej” tylko dlatego, że ktoś wypowiedział formułę i użył wody.
Wygląda na to, że chrzest dorosłych u ŚJ ma dużo więcej sensu.