To nie interpretacja, to nadinterpretacja naciągnięta jak guma w majtkach Andrzejkowi marzy się chrześcijaństwo zintegrowane z islamem 

Koledzy. Przypomnijcie sobie przesłanie Mt 5:17 - Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. A teraz przypomnijcie sobie, co mówi Prawo, czyli Tanach na temat dopuszczalnej ilości żon. Prawo Tory nie mówi wprost: „wolno mieć X żon”. W wielu narracjach biblijnych poligynia (wielożeństwo) jest po prostu zakładana jako istniejąca praktyka. To pokazuje, że w ramach Tanachu wielożeństwo nie jest samo w sobie zakazane ani polecane. A Jezus był przecież Żydem a nie chrześcijaninem.

@Andrzejek  Czy dzisiaj w judaizmie jest wielożeństwo? Czy to prawda,że na ponad dwa tysiące żonatych rabinów wymienianych w Talmudzie, każdy miał tylko jedną żonę?

Odpowiedź Fantomowi.
Zadałeś błędne pytanie wyjściowe. W Torze nie istnieje żaden przepis, który nakazywałby monogamię ani jednoznacznie zakazywał poligamii. Teksty przypisywane Mojżesz regulują sytuacje wielożeństwa (np. prawa pierwszej żony), co oznacza, że instytucja ta była dopuszczalna.
Przykłady patriarchów, takich jak Abraham czy Jakub, pokazują, że poligamia funkcjonowała w ramach życia zgodnego z Bogiem, bez jej potępienia w tekście.
Judaizm rabiniczny dopiero później wprowadził zakaz poligamii — np. przez edykt Gerszona z Moguncji — co jest interpretacją i rozwinięciem prawa, a nie jego literalnym brzmieniem.

Odpowiedź Gandalfowi Szaremu.
Jeśli chodzi o Nowy Testament, słowa Jezus Chrystus z Mt 5:17 mówią wyraźnie, że nie przyszedł znieść Prawa. Oznacza to, że nie może ono zostać zanegowane przez późniejsze nauczanie. Jeżeli się dobrze przyjrzysz - Jezus nie znosi Prawa, a więc nie wprowadza wprost zakazu czegoś, co było w nim dozwolone — chyba że czyni to jednoznacznie.

Nawet jeśli Paweł z Tarsu sugeruje model jednej żony, nie są to słowa Boga objawione w Torze, lecz wskazania apostolskie, które można interpretować jako preferencję, a nie bezwzględny nakaz.
W związku z tym twierdzenie, że Biblia jednoznacznie ustanawia monogamię jako jedyną dopuszczalną formę małżeństwa, nie znajduje oparcia w tekście Tory. To raczej wynik późniejszej interpretacji religijnej.

A teraz trochę Twoich kwestii, które byś na pewno podniósł w dalszej dyskusji.

1. „Jezus przywraca pierwotny ideał z Edenu — jedna kobieta i jeden mężczyzna”
Moja odpowiedź: Opis stworzenia (Adam i Ewa) jest narracją, nie przepisem prawnym. Tora jako prawo późniejsze reguluje realne przypadki społeczne, w tym poligamię — i jej nie zakazuje. Gdyby monogamia była absolutnym nakazem, zostałoby to jasno zapisane.

2. „Jezus mówi: kto oddala żonę i bierze inną, cudzołoży”
Moja odpowiedź: To dotyczy rozwodu i wierności, nie liczby żon jako takiej. Tekst nie odnosi się wprost do poligamii funkcjonującej równolegle, tylko do porzucenia jednej relacji na rzecz innej.

3. „Paweł: biskup ma być mężem jednej żony — czyli monogamia”
Moja odpowiedź: To kryterium dla konkretnej funkcji we wspólnocie, nie uniwersalne prawo dla wszystkich wiernych. Nawet gdyby było inaczej, pozostaje to nauczaniem apostolskim, a nie bezpośrednim objawieniem prawa w Torze.

4. „Nowy Testament wypełnia Prawo, więc może je pogłębiać”
Moja odpowiedź: „Wypełnienie” nie oznacza zmiany norm prawnych bez wyraźnego wskazania. Jeśli coś było dozwolone w Torze, to jego zakazanie wymagałoby jednoznacznej deklaracji — takiej jednak brak w odniesieniu do poligamii.

Krótka piłka. Zacytuj dosłowny przekaz Jezusa w którym anuluje on Torę. To raz na zawsze utnie dyskusje pomiędzy nami. Coś w rodzaju: Od tego momentu unieważniam Prawo, ewentualnie: Unieważniam werset Mt 5:17. Bez tego będzie pomiędzy nami trwał wieczny pingpong.

Co faktycznie wiadomo historycznie? Świadkowie Jehowy od początku XX wieku (i wcześniej, w ruchu Badaczy Pisma Świętego) nie uznawali poligamii jako dopuszczalnej doktryny. Oficjalne stanowisko było i jest konsekwentnie oparte na monogamii.

Skąd bierze się to zamieszanie (Afryka przed 1947)? W Afryce w pierwszej połowie XX wieku pojawił się praktyczny problem misyjny: w niektórych społecznościach poligamia była już wcześniej istniejącą normą kulturową, gdy mężczyźni z rodzin poligamicznych chcieli dołączać do Świadków Jehowy, organizacja nie zawsze wymagała natychmiastowego „rozwodu” ze wszystkimi żonami poza pierwszą, ale jednocześnie nie traktowano poligamii jako akceptowanej praktyki religijnej.

W praktyce oznaczało to kompromis duszpasterski: taki mężczyzna mógł być traktowany jako zainteresowany, ale zwykle nie mógł zostać ochrzczony, dopóki nie przyjął monogamii (czyli ograniczenia relacji do jednej żony).

A rok 1947? Nie istnieje znany, oficjalny przełom w 1947 roku, który „zezwalałby na poligamię”. Raczej w tym okresie organizacja zaczęła: bardziej konsekwentnie ujednolicać zasady globalnie, i stopniowo zaostrzać wymagania wobec osób z rodzin poligamicznych (w kierunku jednoznacznej monogamii).
Podsumowanie
❌ „Poligamia była dozwolona” – nie
⚠️ „Była tolerowana jako etap przejściowy w niektórych przypadkach misyjnych” – częściowo prawda
❌ „Zmiana w 1947, która ją dopuszczała” – brak historycznych podstaw

Dla porównania: Kościół Katolicki w przypadku nawróconych na Katolicyzm żonatych pastorów, nie każe im się rozwodzić - po prostu bierze ich z dobrodziejstwem inwentarza.