"Właściwe nastawienie" - co to takiego?

Zaczęty przez Roszada, 29 Sierpień, 2024, 17:31

Poprzedni wątek - Następny wątek

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Roszada

Domyślam się, że ten kto chce zostać ŚJ musi mieć "właściwe nastawienie".

*** w24 styczeń s. 13 ***
Przed Pamiątką, w jej trakcie i po niej chcemy robić wszystko, co możemy, żeby pomóc osobom mającym ,,właściwe nastawienie serca" odnieść pożytek z tej uroczystości

Ale co to takiego? Kto reguluje tym, czym jest właściwe nastawienie?
Czy między "właściwym nastawieniem", a niewłaściwym, nie ma pośredniej wersji, że niektóre rzeczy łykam, a inne z oporami, a innych wcale? :)

,,»Przyjęcie tej czy innej zmiany i dostosowanie się do niej może być trudne« – przyznał pewien wieloletni starszy. Co mu pomogło zaakceptować modyfikacje, które obserwował w ciągu 48 lat, odkąd został głosicielem Królestwa? On sam tak to ujął: »Najważniejsze jest właściwe nastawienie. Kto nie chce się pogodzić z usprawnieniami, zostaje w tyle za organizacją. Gdy zmiany wydają się trudne do zaakceptowania, przypominam sobie słowa, które Piotr wyrzekł do Jezusa: 'Panie, do kogo odejdziemy? Ty masz wypowiedzi życia wiecznego'. Potem zadaję sobie pytanie: 'Gdzie miałbym pójść – do tonącego w mrokach świata?' Takie myślenie pomaga mi trzymać się mocno organizacji Bożej«" (Strażnica Nr 4, 2006 s. 30).

Siedemtwarzy

Właściwe nastawienie, to takie, kiedy zawsze będziesz reagował na rady, zachęty, połamania, opierdole delikatnym przytakiwaniem  i z pełna aprobatą tym zachowaniom przyklaskiwał...

Roszada

"Właściwe nastawienie" użyli wobec dzieciaka podczas procesu 'inkwizycji rodem z Warwick': :)

,,A co, jeśli poważnego grzechu dopuścił się ochrzczony małoletni (poniżej 18 roku życia)? Starsi wyznaczą ze swojego grona dwóch braci, którzy spotkają się z nim i jego chrześcijańskimi rodzicami. Dowiedzą się, co zrobili rodzice, żeby pomóc swojemu dziecku okazać  skruchę. Jeśli małoletni przejawia właściwe nastawienie i pozytywnie reaguje na pomoc rodziców, ci dwaj starsi mogą uznać, że nie trzeba podejmować dodatkowych działań. Przecież to właśnie rodzice odpowiadają przed Bogiem za wypływające z miłości karcenie dzieci (Powt. Pr. 6:6, 7; Prz. 6:20; 22:6; Efez. 6:2-4). Starsi będą co jakiś czas upewniać się, czy rodzice zapewniają małoletniemu potrzebną pomoc duchową. Co jednak wtedy, gdy ochrzczony małoletni dalej postępuje niewłaściwie? W takim wypadku z nim i jego chrześcijańskimi rodzicami spotka się komitet starszych" (Strażnica sierpień 2024 s. 24-25).