DUCHY STAREGO TESTAMENTU
Księga Hioba 2:1-2 I znowu pewnego dnia, gdy synowie Boży przybyli, aby stanąć przed Panem, wśród nich przyszedł też Szatan, aby stanąć przed Panem. Wtedy Pan powiedział do Szatana: Skąd przychodzisz? Szatan odpowiedział Panu: Krążyłem po ziemi i przechadzałem się po niej.
Księga Zachariasza 3:1-5 Potem ukazał mi Jozuego, najwyższego kapłana, który stał przed Aniołem PANA, i szatana stojącego po jego prawicy, aby mu się sprzeciwiać. Ale Anioł pański powiedział do szatana: Niech cię PAN zgromi, szatanie! Niech cię skarci PAN, który wybrał Jerozolimę. Czyż nie jest on jak głownia wyrwana z ognia?A Jozue był ubrany w brudne szaty i stał przed Aniołem. Ten odezwał się do tych, którzy stali przed nim, i powiedział: Zdejmijcie z niego te brudne szaty. Do niego zaś powiedział: Oto zdjąłem z ciebie twoją nieprawość i oblekłem cię w inne szaty.
1 Księga Kronik 21:1
Wtedy Szatan powstał przeciwko Izraelowi i pobudził Dawida, aby policzył Izraela.
1 Księga Samuela 16:14 Lecz Duch Pana opuścił Saula i zaczął go trapić Zły Duch od Pana
Księga Izajasza 34:14 Tam będą się spotykać dzikie zwierzęta pustyni ze strasznymi bestiami wysp, a kozice będą się nawoływać; tam leżeć będzie płomykówka i znajdzie dla siebie odpoczynek.
Tekst hebrajski (transliteracja kluczowego fragmentu):
ūpāgšū ṣiyyîm ’et-’iyyîm, weśāʿîr ʿal-rēʿēhû yiqrā’; ʾaḵ-šām hirgîaʿāh lîlît ûmāṣʾāh lāh mānôaḥ.
Tłumaczenie dosłowne:
I spotkają się dzikie zwierzęta pustyni z hienami, a kozłokształtny będzie wołał do swego towarzysza; tam też osiądzie Lilit i znajdzie dla siebie miejsce spoczynku.
Jeżeli wszystkie istoty zostały stworzone przez Boga, to skąd się wzięła tajemnicza Lilith?
To bardzo dobre pytanie — dotyka ono granicy między tekstem biblijnym, mitologią Bliskiego Wschodu i późniejszą tradycją żydowską. W całym Starym Testamencie słowo Lilith pojawia się tylko raz — w Iz 34:14. Tekst nie podsje nam nic konkretnego o tej postaci. Wymienia ją jedynie w poetyckim opisie spustoszonej krainy, gdzie przebywają dzikie i fantastyczne istoty.
To skąd się wzięła Lilith? W mitologii Mezopotamii istniały demony nocne zwane lilītu. Były to istoty związane z nocą, pustynią i zagrożeniem dla dzieci oraz kobiet w ciąży. Hebrajskie słowo לִילִית (lîlît) najprawdopodobniej wywodzi się z tego samego kręgu kulturowego. Autor Księgi Izajasza użył znanego w regionie obrazu demonicznej istoty jako elementu poetyckiej symboliki zniszczenia.
W tym samym rozdziale pojawia się hebrajskie słowo śāʿîr (שָׂעִיר), które dosłownie znaczy „kosmaty”, „kozioł”. W Biblii hebrajskiej to słowo to ma znaczenie jedynie jako zwykły kozioł (zwierzę).
Bo gdyby miał to być jakiś demon, to stworzyć go mógł jedynie bóg, który stworzył wszystkie istoty, a w Księdze Rodzaju nie ma żadnej wzmianki, o tworzeniu demonów.
W świecie otaczającym Izrael istniały wierzenia o duchach pustyni przedstawianych jako kosmate, półzwierzęce istoty. W Mezopotamii i Syrii znano demony stepowe o cechach zwierzęcych. Stąd mógł nasz kozioł przyjść do Księgi Izajasza jako przenośnia, podobnie jak i Lilith.
W Kpł 17:7 czytamy, że Izraelici nie mają składać ofiar „kozłom” — chodzi tam o demony pustyni. Tekst mówi, że nie wolno im składać ofiar śeʿîrîm. To sugeruje, że prosty lud lud wyobrażał sobie pewne demony jako „kozłowate” , więc Bóg zakazuje ich kultu, ta samo jak i innych bóstw.
1 Księga Królewska 22:19-23 Tamten powiedział: Słuchaj więc słowa Pana: Widziałem Pana siedzącego na swoim tronie, a wszystkie zastępy niebieskie stojące po jego prawicy i lewicy. I Pam zapytał: Kto zwiedzie Achaba, aby wyruszył do Ramot-Gilead i poległ tam? I jeden mówił tak, a drugi inaczej. Wtedy wystąpił duch i stanął przed Panem, mówiąc: Ja go zwiodę. Pan go zapytał: Jak? Odpowiedział: Wyjdę i będę Duchem Kłamliwym w ustach wszystkich jego proroków. Pan mu powiedział: Zwiedziesz go, na pewno ci się uda. Idź i tak uczyń.
Podsumowanie
W Starym Testamencie spotykamy następujące duchy:
Anioł
Szatan
Duch Kłamstwa
Zły Duch
W Starym Testamencie pojawia się kilka przykładów aniołów, którzy pełnią funkcję karzącą, a więc działają jako wykonawcy Bożej sprawiedliwości. W przeciwieństwie do popularnego wizerunku „aniołów stróżów” chrześcijan opiekujących się ludzi, te postacie często mają rolę karzącego miecza sprawiedliwości. Oto kilka przykładów i kontekstów:
1. Anioł Pański (Malak Jahwe) jako wykonawca sądu.
Księga Wyjścia 12:23: Podczas Plagi Pierworodnych w Egipcie anioł Pański miał zabić pierworodnych Egipcjan. Kontekst: Anioł tu działa jako narzędzie Bożego gniewu, nie jako istota z własną wolą, lecz wykonawca Bożych rozkazów
2. Anioł, który zniszczył miasta Sodomy i Gomory.
Księga Rodzaju 19 opisuje, jak aniołowie ostrzegają Lota i zsyłają ogień i siarkę na grzeszne miasta. Kontekst: Aniołowie pełnią funkcję karzącą wobec grzechu mieszkańców miast, wykonując Bożą sprawiedliwość.
3. Anioł, który niszczy Armię Króla Assyryjskiego
2 Księga Królewska 19:35 opisuje, jak anioł Pański zabija 185 tysięcy żołnierzy asyryjskich, ratując Jerozolimę. Kontekst: Jest to przykład interwencji anioła w obronie ludu Bożego, ale poprzez gwałtowne i karzące działanie.
4. Cherubini jako strażnicy świętości
Księga Rodzaju 3:24 opisuje cherubów strzegących drogi do drzewa życia po wygnaniu Adama i Ewy. Kontekst: Chociaż nie zawsze „karzą”, ich obecność i ogniste miecze symbolizują Bożą surowość i strzeżenie świętości przed grzechem.
Wszystkie bez wyjątku duchy są narzędziem Boga. Są mu ślepo posłuszne i wypelnniają co do joty wszystkie Jego polecenia. Są symbolem boskiej sprawiedliwości. Często są przedstawiani w kontekście wojny, plagi lub egzekucji wyroku Bożego.
DUCHY NOWEGO TESTAMENTU
Nowy Testament nie ma nic wspólnego ze Starym, chociaż teologowie tego pierwszego wychodzą ze skóry, aby udowodnić, że jest inaczej. Już na wstępie wprowadza on nowego Boga — Logosa — za którego panowania Ziemia pogrąża się w chaosie. Chaos ten przenika także z trudem wypracowane przez chrześcijan pojęcia teologiczne. Należą do nich na przykład Grzech Pierworodny czy Trójca Święta, rozumiana jako związek: boskiej mocy, Jezusa - syna ziemianki, boga Logosa i boga Jahwe. Ponieważ pojęcia te są niemożliwe do zrozumienia w logiczny sposób, stworzono liczne dogmaty, które nie podlegają żadnej dyskusji.
W niebie i na Ziemie prawie wszyscy aniołowie wypowiadają Bogu posłuszeństwo i się buntują. Pojawiają się nowe, nieznane dotychczas w Starym Testamencie duchy jak:
Szatan, to znany nam ze Starego Testamentu ha Satan - boski prokurator, który przeszedł na ciemną stronę mocy
Baal-Zebub, to bóg miasta Ekron, należącego do Filistynów, a który ładne kilkadziesiąt wieków później na drodze ewolucji stał się władcą demonów - Mk 3:22 A uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili: Ma Belzebuba i przez władcę demonów wypędza demony.
Demon - to duch natywnie zamieszkujący Grecję, będące istotami stojącymi w hierarchi niżej bogów, ale wyżej od człowieka. Są ich dwa rodzaje: dobre (boni daemonis), oraz złe (daemonium malum). Dla Żydów tak się nieszczęśliwie złożyło, że do Palestyny przedarły się hordy jedynie złych demonów.
Legion to odmiana demona (daemonium malum), który występuje wyłącznie en masse w liczbie 5000-6000 sztuk i należy do rasy złych demonów.
Abaddon (Apollyon) to krół wychodzących z Otchłani i dręczących ludzi szarańczy.
Duch nieczysty (spiritus immundus) to zwykły szkodliwy duch.
Duch niemowów (spiritus mutorum) to duch zajmujący się tworzeniem niemych ludzi
Duch głuchych (spiritus surdorum) to duch zajmujący się tworzeniem gluchych ludzi
Diabeł (Diabolus universalis ) to stworzony przez Logosa zły dych bez żadnej specjalizacji. Ma on po prostu szkodzić ludziom według własnego widzi mi się. W Nowym Testamencie jest zbuntowanym aniołem.
Smok jest istotą tak ogromną, że jego pojawienie się wypełnia całą scenę grozą. Jego ciało płonie czerwienią ognia, a siedem głów zdobi dziesięć rogów, każdy wygięty i groźny. Z jego paszczy wydobywa się ogień i dym, które zdają się pożerać wszystko na swojej drodze. Nie wiadomo, skąd się wziął ani kto go stworzył – nawet autor Księgi Apokalipsy nie raczył dać nam swojego imienia. Smok porusza się pewnie, niepowstrzymany, a wszelkie stworzenia i królestwa, które napotka, zostają zmiecione przez jego niszczycielską moc. Jego obecność jest jednocześnie fascynująca i przerażająca – niewyobrażalna w swej grozie i bezwzględności.
Duch Powietrza zarządza powietrzem atmosferycznym, czyli praktycznie aż do egzosfery (od 600 do 10000 km), gdzie powietrze praktycznie zanika, a jego cząsteczki uciekają w przestrzeń kosmiczną. Paweł w Efz 2:2 jest zdania, że działa on w synach nieposłuszeństwa, czyli odstępcach od wiary katolickiej.
Podsumowanie
Ojcem każdego z faryzeuszy jest diabeł. To jest prawda wiary, a wyraźnie o tym wspomina ewangelista Jan - J 8:44 Wy jesteście z waszego ojca – diabła i chcecie spełniać pożądliwości waszego ojca. On był mordercą od początku i nie został w prawdzie, bo nie ma w nim prawdy. Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa.
Bycie mordercą od początku, (gr. ap’ archēs) daje nam właściwe ramy czasowe zaistnienia diabła, jeżeli tylko zapoznamy się z identycznym określeniem dotyczącym zaistnienia boga Logosa: Na początku (ap’ archēs) był Logos, a Logos był u boga i bogiem był Logos. J 1:1.
Mamy też nie budzący wątpliwości przekaz Jahwe: Na początku Jahwe stworzył Niebo i Ziemię Rdz 1:1.
Zatem moje twierdzenie, że Nowy Testament wprowadza nie tylko ziemski chaos jest prawdą i tylko prawdą. Nie może byś kilku początków jak i kilku końców. Ale zobaczmy teraz jak Kościół sobie poradził z tym zagadnieniem. Zamiast słowa początek wprowadza on pojęcie absolutnego początku oraz momenty.
