Świadkowie Jehowy - forum dyskusyjne
DYSKUSJE DOKTRYNALNE => BIBLIA - DYSKUSJE..... => Wątek zaczęty przez: Kyuubi w 12 Maj, 2026, 15:16
-
Dolewam do pieca coś czego nikt przez te lata nie zrobił >:D >:D >:D
https://www.youtube.com/watch?v=iXqGfUL1-tk
Odpowiadam tutaj na hipokryzję, a w pewnym sensie także manipulacje i niekonsekwencję Piotra oraz czepianie się słowa „Jehowa” i nie tylko.
W skrócie:
Pan Piotr często czepia się tego, że Świadkowie Jehowy w Starym Testamencie zamiast JHWH wpisują słowo „Jehowa”.
Jego odpowiedzią jest zazwyczaj:
- że słowo „Jehowa” nie istnieje,
- że to dziwoląg językowy,
- że tutaj mamy tetragram i nic więcej.
Druga rzecz jest taka, że raz pisze, iż wymowa tetragramu nie jest znana i nie wiadomo, jak pierwotnie go wymawiano, a w innym swoim artykule twierdzi:
- że prawdopodobna wymowa to „Jahwe”,
- że „Jahwe” jest potwierdzoną wymową.
Jednocześnie tam, gdzie występuje tetragram, lubi cytować wersety ze słowem „Jahwe”, mimo że gdzie indziej sam twierdzi, iż mamy tam jedynie tetragram i nic więcej.
I ja zadaję pytanie:
Dlaczego w przypadku narracji Świadków Jehowy, gdy w Starym Testamencie zamiast JHWH wpisują „Jehowa”, według pana Piotra tak nie może być, bo powinien zostać tetragram albo „Pan” czy „Bóg”?
A w przypadku narracji pana Piotra — katolika — może już być w tym miejscu „Jahwe”?
Przecież sam używa argumentów takich jak:
- wymowa tetragramu nie jest znana i nie wiadomo, jak pierwotnie go wymawiano”,
- prawdopodobnie było to Jahwe”,
- w Biblii nie ma słowa Jehowa, bo jest tetragram JHWH”.
Ale „Jahwe” już może być, mimo że nadal występuje tam tetragram JHWH.
-
Jak wymawia się JHWH dzisiaj?
Podejście do wymowy różni się w zależności od tradycji:
Judaizm: Żydzi unikają wymawiania JHWH. Podczas modlitwy używają słowa Adonaj (Pan), a w codziennej rozmowie Ha-Szem (Imię).
Kościół Katolicki: Uznaje formę "Jahwe" za naukowo poprawną, jednak w liturgii (mszach, pieśniach) zgodnie z zarządzeniem Watykanu z 2008 roku nie wymawia się tego imienia, zastępując je słowem "Pan".
Świadkowie Jehowy: Konsekwentnie używają formy "Jehowa", argumentując, że jest ona najbardziej rozpoznawalnym odpowiednikiem imienia Bożego w języku polskim, mimo świadomości jej pochodzenia(wypowiedź Piotra A.)
Chociaż większość współczesnych biblistów i językoznawców wskazuje formę Jahwe jako najbardziej zbliżoną do oryginalnej wymowy starohebrajskiej, postać Jehowa na stałe wpisała się w polską tradycję językową i literacką.
Jej obecność w naszej kulturze nie wynika z precyzji filologicznej, lecz z wielowiekowej tradycji przekładów biblijnych, w których błędne połączenie spółgłosek tetragramu JHWH z samogłoskami słowa Adonaj uznano za właściwe imię.
W efekcie forma ta stała się powszechnie rozpoznawalnym spolszczeniem, funkcjonującym w literaturze pięknej, poezji oraz tekstach teologicznych minionych epok, co czyni ją trwałym elementem dziedzictwa kulturowego, funkcjonującym równolegle do naukowo uzasadnionej formy Jahwe.
Podsumowując: chociaż forma Jahwe jest uznawana za historycznie wierniejszą, Jehowa jest powszechnie znanym tradycyjnym spolszczeniem, które na stałe weszło do literatury i kultury.
Kyuubi - gdzie widzisz problem ???
-
A po co czytać Piotra Andryszczaka?
Ja choć z nim współpracuję, to czytam co innego.
Czytam tam, gdzie się coś nauczę.
A ten Kyubii ugania się za Piotrem Andryszczakiem, jakby nie miał w necie co czytać. ;D
Ja Kyuiegio też nie czytam, bo się niczego nowego nie dowiem, tylko utykiwania na Piotra Andryszczaka.
Co by Kyubi robił jakby Andryszczak nie istniał? ;D
-
Problem jest w tym, że ktoś tam nie wiadomo kto wstawił jakieś tam sobie literki do tetragramu i z uporem maniaka twierdzi ,że tak bóg ma na imię.
Przecież to wymyślone imię na potrzeby religii. nie prawdziwe.
-
Mnie zawsze ciekawiło to, jak się ma forma imienia *Jehowa" do zapisanych innych pochodnych imion biblijnych, które ten przedrostek "Jeho" posiadają i tym samym potwierdzają właśnie taką a nie inną pisownię tego tajemniczego imienia.
-
Inne są co mają Jahu np. Izajasz - Jeszajahu czy nawet wersja krótka Jah.
-
Jak wymawia się JHWH dzisiaj?
Podejście do wymowy różni się w zależności od tradycji:
Judaizm: Żydzi unikają wymawiania JHWH. Podczas modlitwy używają słowa Adonaj (Pan), a w codziennej rozmowie Ha-Szem (Imię).
Kościół Katolicki: Uznaje formę "Jahwe" za naukowo poprawną, jednak w liturgii (mszach, pieśniach) zgodnie z zarządzeniem Watykanu z 2008 roku nie wymawia się tego imienia, zastępując je słowem "Pan".
Świadkowie Jehowy: Konsekwentnie używają formy "Jehowa", argumentując, że jest ona najbardziej rozpoznawalnym odpowiednikiem imienia Bożego w języku polskim, mimo świadomości jej pochodzenia(wypowiedź Piotra A.)
Chociaż większość współczesnych biblistów i językoznawców wskazuje formę Jahwe jako najbardziej zbliżoną do oryginalnej wymowy starohebrajskiej, postać Jehowa na stałe wpisała się w polską tradycję językową i literacką.
Jej obecność w naszej kulturze nie wynika z precyzji filologicznej, lecz z wielowiekowej tradycji przekładów biblijnych, w których błędne połączenie spółgłosek tetragramu JHWH z samogłoskami słowa Adonaj uznano za właściwe imię.
W efekcie forma ta stała się powszechnie rozpoznawalnym spolszczeniem, funkcjonującym w literaturze pięknej, poezji oraz tekstach teologicznych minionych epok, co czyni ją trwałym elementem dziedzictwa kulturowego, funkcjonującym równolegle do naukowo uzasadnionej formy Jahwe.
Podsumowując: chociaż forma Jahwe jest uznawana za historycznie wierniejszą, Jehowa jest powszechnie znanym tradycyjnym spolszczeniem, które na stałe weszło do literatury i kultury.
Kyuubi - gdzie widzisz problem ???
W sensie widzę w problem w tym Już tłumacze:
Jeśli w artykule na temat Świadków Jehowy pisze się, że „Biblia milczy o Jehowie”, a jednocześnie podaje się pod spodem cytat, np. z Księgi Izajasza 42:8, gdzie w Biblii interlinearnej występuje tetragram JHWH, to pojawia się pewna niekonsekwencja. Ponieważ gdy później ten sam werset zapisuje się już jako „Jahwe”, problem nagle znika. A przecież „Jahwe” to jedynie spolszczona i naukowo zrekonstruowana forma tetragramu JHWH (Yahweh). Nie jest to inne imię, lecz próba oddania przypuszczalnej wymowy tetragramu.
Powstaje więc pytanie: skoro ten sam werset z Izajasza 42:8 może być tłumaczony z tetragramu JHWH jako „Jahwe”, to dlaczego forma „Jehowa”, używana przez Świadków Jehowy, miałaby być traktowana całkowicie inaczej?
Skoro jednak przyznaje się, że dokładna wymowa tetragramu JHWH nie jest dziś znana, ponieważ Żydzi przez wieki nie wymawiali tego imienia, to pojawia się kolejne pytanie: dlaczego jedna forma rekonstruowana („Jahwe”) jest uznawana za dopuszczalną, a druga forma spolszczona („Jehowa”) bywa całkowicie odrzucana?
Skoro jednak przyznaje się, że dokładna wymowa tetragramu JHWH nie jest dziś znana, ponieważ Żydzi przez wieki nie wymawiali tego imienia, to pojawia się kolejne pytanie: dlaczego jedna forma rekonstruowana („Jahwe”) jest uznawana za dopuszczalną, a druga forma spolszczona („Jehowa”) bywa całkowicie odrzucana? Warto też zauważyć, że sama forma „Jahwe” również jest rekonstrukcją. Nie zachowało się bowiem oryginalne nagranie ani pełny zapis samogłosek tetragramu. Hebrajski zapis יהוה (JHWH) zawierał głównie spółgłoski, a dokładna wymowa była przekazywana ustnie. Z czasem, z powodu szacunku do imienia Bożego, Żydzi zaczęli zastępować je słowem „Adonai” („Pan”), dlatego pierwotna wymowa zanikła.
Wielu biblistów mówi raczej o „najbardziej prawdopodobnej rekonstrukcji” niż o stuprocentowej pewności. Współczesna biblistyka najczęściej uznaje formę „Yahweh/Jahwe” za najbardziej prawdopodobną, ale jednocześnie przyznaje, że dokładne brzmienie pozostaje nieznane. ()
Przykładowo:
Encyklopedia dotycząca tetragramu podaje, że wymowa imienia „pozostaje nieznana”, choć forma „Yahweh” jest dziś „niemal powszechnie akceptowana” przez biblistów. ()
Niemiecki biblista Bob Becking w opracowaniu „Jahwe / JHWH” opisuje „Yahweh/Jahwe” jako próbę rekonstrukcji wymowy tetragramu, a formę „Jehowa” jako późniejszą tradycję językową. ()
W dyskusjach akademickich badacze wskazują, że istnieją różne hipotezy dotyczące wymowy: „Yahweh”, „Yaho”, „Yahu” czy „Iao”. ()
Dlatego wielu uznanych biblistów i badaczy języka hebrajskiego mówi raczej o „najbardziej prawdopodobnej rekonstrukcji” niż o stuprocentowej pewności.
Wilhelm Gesenius — jeden z najwybitniejszych hebraistów XIX wieku, autor słynnego „Hebrew and Chaldee Lexicon”, uważał formę „Yahweh” za najbardziej prawdopodobną rekonstrukcję tetragramu (1).
George Buchanan Gray — brytyjski biblista i profesor egzegezy Starego Testamentu — pisał, że wymowa „Yahweh” jest najbardziej uznawana przez współczesnych uczonych, choć nie można jej potwierdzić z absolutną pewnością (2).
Paul Joüon — znany francuski hebraista i autor gramatyki hebrajskiej używanej do dziś w biblistyce — wskazywał, że „Yahweh” to rekonstrukcja oparta na danych językowych i starożytnych świadectwach (3).
Thomas Römer — współczesny profesor biblistyki i Collège de France — podkreśla, że dokładna wymowa tetragramu została utracona, a „Yahweh” pozostaje hipotezą naukową najbardziej akceptowaną przez badaczy (4).
Encyclopaedia Britannica również podaje, że „Yahweh” jest „najbardziej prawdopodobną wymową” imienia Bożego, ale nie zachowała się ona z całkowitą pewnością (5).
-
Powtórz to teraz z pamięci, by było widać, że to wiesz, a nie że inni wiedzą.
Jak nie powtórzysz, to wykuj na blachę.
Paplanie, że ktoś coś pisze, a ja nie potrafię tego zweryfikować, to jak gadanie jak przekupki na rynku. ;D
-
To są artykuły które są na moim filmie.
www.piotrandryszczak.pl/juz-zawsze-ciesz-sie-zyciem2-kim-jest-bog.html
www.piotrandryszczak.pl/imie_boze.html
www.piotrandryszczak.pl/tetragram-jhwh-i-jehowa.html
www.piotrandryszczak.pl/imie-boze-w-bibliach-katolickich-cz1.html
www.piotrandryszczak.pl/bog-czy-jehowa-odrzekl-mojzeszowi-w-wj-3,14.html
-
I co z tego?
Przecież one są w niecie i ich nikt nie wykasuje. Bo są nawet na Archive USA.
Prędzej twoje wylecą w powietrze.
Zresztą ten kanał nie ma żadnej renomy. :)
-
do
Kyuubi - powtarzasz po mnie, nic nie wyjaśniłeś
-
A ja myśę że jak Pan Piotr opuścił to forum, to nie powinno się o nim dyskutować personalnie. Tym bardziej, że nie ma on możliwości obrony, bo jego tutaj po prostu nie ma. Myśę że ten wątek powinno się zmknąć. Co Wy na to?
-
A ja myśę że jak Pan Piotr opuścił to forum, to nie powinno się o nim dyskutować personalnie. Tym bardziej, że nie ma on możliwości obrony, bo jego tutaj po prostu nie ma. Myśę że ten wątek powinno się zmknąć. Co Wy na to?
Racja. Piotr jest na jednym z biblijnych forów na face i tam niech go Kyubi gania. :)
Tu jest bohaterem, bo nie ma od kilku lat Piotra na tym forum. Póki był, to Kyubi siedział z podkulonym ogonem. ;D
-
A ja myśę że jak Pan Piotr opuścił to forum, to nie powinno się o nim dyskutować personalnie. Tym bardziej, że nie ma on możliwości obrony, bo jego tutaj po prostu nie ma. Myśę że ten wątek powinno się zmknąć. Co Wy na to?
A po co zamykać?. Na stronie jego nie można komentować :-). Zresztą to forum jest o Świadkach Jehowy i czy tego jego artykuły nie są powiązane z nim hmm?
Odpowiedz dla Nadaszyniak:
Z jednej strony Pan Piotr krytykuje Świadków Jehowy za używanie formy „Jehowa” w miejscach, gdzie w tekście hebrajskim występuje tetragram JHWH. W jego argumentacji pojawia się, że:
- „Jehowa” to forma błędna i nienaukowa,
- nie oddaje oryginalnej wymowy,
- a w tekstach powinno się pozostawić tetragram (JHWH) albo ewentualnie zastąpić go słowami „Pan” lub „Bóg”.
Jednocześnie podkreśla też, że dokładna wymowa tetragramu nie jest pewna i że nie mamy stuprocentowej wiedzy, jak brzmiała w starożytności. Z drugiej strony w wielu opracowaniach i komentarzach (również katolickich), kiedy pojawia się rekonstrukcja „Jahwe”, jest ona stosowana bez takiej samej krytyki. Co więcej — bywa używana w cytatach biblijnych i analizach tekstu jako poprawna forma imienia Boga. I tu pojawia się niespójność w podejściu.
Bo jeśli przyjmujemy zasadę, że:
- oryginalnie mamy tetragram JHWH
- jego dokładna wymowa nie jest w pełni pewna
- każda forma jest w pewnym sensie rekonstrukcją,
to w zasadzie zarówno „Jehowa”, jak i „Jahwe” są próbą oddania tego samego problemu językowego — czyli przejścia od zapisu spółgłoskowego do konkretnej wymowy.
W takim razie pytanie nie brzmi, która forma „bardziej się podoba”, tylko:
dlaczego jedna rekonstrukcja („Jehowa”) jest odrzucana jako błędna i nieuprawniona, a druga („Jahwe”) funkcjonuje w tekstach naukowych i religijnych bez podobnego zarzutu, mimo że obie nie są bezpośrednio zapisane w oryginalnym tekście?
Bo jeśli konsekwentnie trzymamy się zasady „tylko tetragram albo zamiennik typu Pan”, to powinna ona dotyczyć wszystkich rekonstrukcji — niezależnie od tradycji, z której pochodzą.
-
Witaj Kyuubi
Ja wyraziłem tylko prywatne obiektywne zdanie nie dotykając osoby p. Piotra, to diametralnie znaczna różnica - pozdrawiam
-
Piotr Andryszczak nie wymyślił słowa "dziwoląg" odnośnie terminu Jehowa.
Sam mam te ksiażki, nawet z 1914, gdy nie istnieli dzisiejsi ŚJ, ale żył jeszcze Russell:
„Forma »Jehowa«, u nas i gdzie indziej rozpowszechniona, jest dziwolągiem filologicznym” (Bóg-Człowiek w opisie Ewangelistów, ks. W. Szczepański T. J., Rzym 1914, s. 29).
„Forma Jehowa, u nas i gdzie indziej rozpowszechniona jest filologicznie niedopuszczalna” (Cztery Ewangelie, ks. W. Szczepański T. J., Kraków 1917 s. 14).
Jeszcze wcześniej, w 1910 pisano:
"Co do wymawiania od czasów powstania masory, Żydzi wymawiają, czytając to imię Adonai. Wymawianie Jehowa, Jehewe, Jehwe, Jihwe, Jahwe też niepoprawnie i nieprawdopodobne. Ze względu na Eheieh (»ja jestem, który jestem«) najprawdopodobniejsze Jahweh – »On jest«. Imię to oznacza Istotę Najwyższą, Niezależną, Nieskończenie Doskonałą. Imię to było objawione Mojżeszowi (Exod. III, 13-15)” (Podręczna Encyklopedya Kościelna, opracowanie zbiorowe pod kierunkiem ks. Stan. Galla ..., Tom XIX-XX, Warszawa 1910, s. 19).
Tak więc Kyubi niech nie rzuca się na Andryszczaka tylko na przytoczone źródła.
Mam jeszcze kilka takich.
Nawet jeszcze starsze, bo ks. Jakuba Wujka który żył w XVI w.
-
Trochę poboczny temat w temacie imienia Bożego. Jak wiemy, wszędzie czytamy(również w literaturze ŚJ),że prawidłowa wymowa tego imienia poszła w zapomnienie, ponieważ Żydzi w codziennej mowie unikali wymawiania tego imienia. Kapłani rzadko je wymawiali w świątyni, a po 70 roku rozproszenie Żydów wbiło gwóźdź do trumny. No ale do rzeczy. Byliśmy ŚJ. Podstawą nauki o imieniu Bożym u ŚJ jest narracja, że Pan Jezus podczas swojej misji OBJAWIŁ ludziom imię. W sensie dosłownym i przenośnym. Chrześcijanie mieli iść głosić poganom Jezusa, ale przy okazji musieli wspomnieć kim jest jego ojciec. Poganom imię Boga Żydów nie było znane. Teraz pytanie: dlaczego ŚJ przenoszą ciężar zaniku poprawnego brzmienia imienia wyłącznie na Żydow? Co z uczniami Jezusa, którym on to imię OBJAWIŁ? ŚJ nauczają, że w modlitwie Ojcze Nasz jest formuła: święć się imię Twoje. ŚJ uczą, że to imię było znane chrześcijanom i oni to imię uświęcali. Dlaczego zatem nie przetrwała prawidłowa wymowa imienie Bożego, skoro uczniowie Jezusa ją znali i mieli to imię wypowiadać w trakcie służby misjonarskiej? Cytat z publikacji ŚJ: '' Jehowa pragnie, żeby Jego imię było otoczone chwałą. W gruncie rzeczy jest to najważniejsza rzecz, do której dąży.'' Jeżeli tak jak twierdzą ŚJ to imię było znane chrześcijanom i otaczane chwałą, to co się stało, że mimo to, nie znamy jak prawidłowo się je wymawia? Odstępstwo? Odstępstwo to tworzenie różnych doktryn, ale nie celowe u chrześcijan zaprzestanie posługiwanie się imieniem. Jezus powiedział:'' "A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata". Jezus jest głową zboru, prowadzi namaszczonych duchem chrześcijan(144k:)). I co się dzieje? Ci namaszczeni posłuszni kierownictwu głowy zboru zapominają o imieniu Boga? Przestają publicznie lub w swoim zgromadzeniu je wymawiać? Z jakiego powodu? Czy jednak wniosek jest taki, że faktycznie pierwsi chrześcijanie nie posługiwali się tym imieniem tak, jak to sugeruje CK? Strażnica 1993r:''Czy uczniowie Jezusa używali imienia Bożego (oddawanego w języku polskim przez „Jehowa” lub „Jahwe”)? Dowody wskazują, że tak. Jezus nauczył swych naśladowców modlić się do Boga: „Niech będzie uświęcone imię Twoje” (Mateusza 6:9, Romaniuk).'' Dalej w tym samym artykule czytamy:''Rzekomi chrześcijanie(podkreślenie mioje) przestali używać imienia Bożego, a nawet wyrugowali je z odpisów Septuaginty oraz z Ewangelii i pozostałych ksiąg biblijnych dopiero wtedy, gdy do chrystianizmu wkradło się odstępstwo, wskutek czego odszedł on od prostych nauk Jezusa.'' A co z nie-rzekomymi ale prawdziwymi chrześcijanami, z którymi Pan Jezus miał być do końca i ich głową? Dlaczego nie zachowała się w formie ustnej i pisemnej poprawna forma głoszona przez tych prawdziwych, a nie rzekomych chrześcijan?Czyżby ci prawdziwi z jakiś powodów zaprzestali uświęcać imię Boga lub je uświęcali w dziwaczny sposób bez wspominania o nim? Nie przypominam sobie nigdzie w literaturze ŚJ wyjaśnienia jak to się stało, że nie znamy poprawnej formy, skoro prawdziwi i wierni chrześcijanie mieli je uświęcać pomiędzy narodami w swojej służbie misjonarskiej.
-
Po pierwsze — nigdzie w moim filmie nie padło stwierdzenie, że „Pan Piotr sobie to wymyślił”. W moim filmie podałem cytat właśnie z tej książki — minuty 2:09–2:17. Jest też podane źródło, sam link, tak samo jak zdjęcie tej książki z jego artykułu, więc źródło zostało podane.
Mogłem powiedzieć: „Pan Piotr wkleja cytat”, ale równie dobrze mogę napisać: „Pan Piotr pisze”, bo to on tworzy artykuł, dobiera cytaty i buduje nimi argumentację. To nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem: „Pan Piotr sam sobie to wymyślił”.
w minucie 2:54–2:58 jest wyraźnie powiedziane:
„A później cytuje książkę z imieniem Jahwe, które jest imieniem własnym Boga, i że forma Jehowa jest błędna”.
Więc skąd nagle zarzut, że przypisuję mu wymyślanie tych poglądów?
ja odnoszę się do konkretnego artykułu i konkretnych stwierdzeń. I właśnie o to chodzi, że przy zarzutach wobec „Jehowy”, typu:
„słowo Jehowa nie istnieje”,
„dziwoląg filologiczny”,
„forma błędna”,
„forma niedopuszczalna”,
nigdzie obok nie ma dopisanego stanowiska typu: „pamiętajmy jednak, że dokładna wymowa tetragramu nie jest pewna” albo „Jahwe też jest rekonstrukcją”. Tego tam po prostu nie ma. Jeśli jest to zwracam honor i chce link do tego źródła.
Czytelnik widzi prosty przekaz: Jehowa — błędna forma, dziwoląg itd. I tyle.
A jednocześnie, gdy pojawia się forma „Jahwe”, to już można ją cytować i przytaczać. Przykład? „Międzynarodowy Przegląd Teologiczny COMMUNIO – Imię Boga”, wydanie 1994, Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego, strona 76. Takie rzeczy są cytowane i funkcjonują normalnie w jego artykułach i to często przy Imieniu Bożym
I tutaj pojawia się moje pytanie o konsekwencję.
Bo Pan Piotr bardzo często przytacza te same stwierdzenia o „Jehowie”: że słowo nie istnieje, że to „dziwoląg”, że forma błędna itd. Ale kiedy pojawia się „Jahwe”, nie widzę już tej samej narracji: „zaraz, przecież tu powinien zostać tetragram JHWH”, albo: „wymowa nie jest pewna”.
I o to od początku mi chodzi.
Bo jeśli argument brzmi: „nie znamy dokładnej wymowy tetragramu”, to pytam tylko: dlaczego przy „Jehowie” jest to przedstawiane jako poważny problem, a przy „Jahwe” już można cytować takie rzeczy bez podobnego zastrzeżenia? Przecież „Jahwe” też jest formą rekonstruowaną, a nie nagraniem oryginalnej wymowy sprzed tysięcy lat.
I właśnie o tę konsekwencję mi chodzi, nic więcej.”
Mówie o konkretnych akapitach i artykułach. Są też takie do który wogóle nie mam zastrzeżeń i są dobrze opisane np: o Imieniu Bożym w Nowym Testamencie
-
Nic nie wynika z Kyubiego dywagacji.
Uprawia walkę z wiatrakami. >:D
Nie ma chłop co robić to sobie znalazł wroga i ugania sie za nim.
zauważcie Kyubii wpada na forum, jak szczuć chce na Andryszczaka. Tak na codzień go nie ma.
Muszę podać Andryszczaka profil by wiedział gdzie go ma szukać:
https://www.facebook.com/piotr.andryszczak.9
Niech Kyiubi zapyta gdzie działa na na forach biblijnych i niech tam ściga, a nie tu głowę ludziom zawraca swoimi sprawami i Jehowami. ;D
-
Pytałem P. Andryszczaka o osobę Kyubii.
Powiedział: "nie znam człowieka". ;D
Tu jest forum, na którym udziela się Piotr:
https://www.facebook.com/groups/278689270862110
Niech tam go Kyubi ściga, gdzie on jest, a nie tu, gdzie go nie ma. ;D
-
Ja pytałem się u mnie w mieście czy znają Bednarskiego z forum to nikt nie zna.
O czym to świadczy?
To taki sam standard logiki.
-
Pytałem P. Andryszczaka o osobę Kyubii.
Powiedział: "nie znam człowieka". ;D
Tu jest forum, na którym udziela się Piotr:
https://www.facebook.com/groups/278689270862110
To jaki sens to miało?
-
Z psychologicznego punktu widzenia punkt rozpaczy ,niemocy.
-
Najgorsze w tym wszystkim jest że powinniśmy wzywać imienia Bożego aby być zbawionymi a tak się jakoś porobiło że nikt nie wie co to właściwie jest za imię i jak ono brzmi. I co teraz zrobimy?
-
Dorzucę jeszcze to, bo chyba nie było tego na forum. Papirus 121 (P. Lond. I 121 / PGM VII)datowany na ok III w. W tekście pojawia się zapis imienia Boga w formie:Ιεωα (IEŌA)czyli rzadkie greckie oddanie imienia tetragramu (JHWH). Zdjęcie w linku.
https://en.wikipedia.org/wiki/Papyrus_121_%28Greek_magical_papyrus%29?utm_source=chatgpt.com
Ciekawe jak było wypowiadane. Wygląda jakby na bliżej: Jehowa.
Nie znalazłem żadnej informacji na temat tego papirusu na stronie jw org. Może źle szukałem. DFziwne, że CK o tym nie wspomniało.
-
Najgorsze w tym wszystkim jest że powinniśmy wzywać imienia Bożego aby być zbawionymi a tak się jakoś porobiło że nikt nie wie co to właściwie jest za imię i jak ono brzmi. I co teraz zrobimy?
Problem w tym ,że nie wiadomo o imię jakiego boga.
Boga ojca.
Boga syna.
Boga ducha.
Może boga trójcy?
Może 'bóg trójca' ma jakieś imię?
Tak trochę coś mnie naszło aby głębiej wejść w ten temat.
-
Dorzucę jeszcze to, bo chyba nie było tego na forum. Papirus 121 (P. Lond. I 121 / PGM VII)datowany na ok III w. W tekście pojawia się zapis imienia Boga w formie:Ιεωα (IEŌA)czyli rzadkie greckie oddanie imienia tetragramu (JHWH). Zdjęcie w linku.
https://en.wikipedia.org/wiki/Papyrus_121_%28Greek_magical_papyrus%29?utm_source=chatgpt.com
Ciekawe jak było wypowiadane. Wygląda jakby na bliżej: Jehowa.
Nie znalazłem żadnej informacji na temat tego papirusu na stronie jw org. Może źle szukałem. DFziwne, że CK o tym nie wspomniało.
Ja się nie dziwie bo ten tekst to magiczna inkantacja do Heliosa a jeśli to IEŌA rzeczywiście miało być imieniem żydowskiego boga to jest tam w towarzystwie imion innych bóstw, demonów etc. To by trochę słabo wyglądało gdyby CK musiało przyznać że najważniejsze imię jakie możemy znać nie zachowało się w słowie bożym Biblii ale zachowało się w demonicznym tekście i dzięki temu je znamy...