Drodzy koledzy,
Mam świadomość, że moje stanowisko może być dla wielu z Was niewygodne, ale właśnie dlatego warto je postawić jasno: nie wszystko, co opisuje Biblia, musi być relacją z faktycznych wydarzeń.
Nie istnieją wiarygodne źródła historyczne potwierdzające istnienie Sodomy i Gomory. Sytuacja wygląda identycznie jak w przypadku Atlantydy, opisanej przez Platona w „Timajosie” i „Kritiasie”. Mimo barwnych opisów i ogromnej liczby publikacji oraz kosztownych ekspedycji, nikt nigdy nie przedstawił przekonujących dowodów na jej istnienie.
Problem polega na tym, że wiele osób uparcie traktuje takie opowieści dosłownie, ignorując ich oczywisty charakter symboliczny. Historia Atlantydy była filozoficzną przypowieścią o upadku moralnym społeczeństwa – i dokładnie w ten sam sposób należy odczytywać historię Sodomy i Gomory.
To nie są reportaże z przeszłości, lecz moralizujące narracje, które mają straszyć konsekwencjami „grzechu” i wymuszać określone postawy. Traktowanie ich jako faktów historycznych jest nie tylko nieuzasadnione, ale zwyczajnie naiwne.
Jeżeli chcemy prowadzić poważną dyskusję, musimy odróżniać wiarę od wiedzy. W przeciwnym razie będziemy powtarzać mity jako fakty – a to prowadzi donikąd.